

Διαδικασία τοποθέτησης σε λειτουργικά κενά

Στις διατάξεις του άρθρου 14, παρ. 9 του Π.Δ.50/1996, όπως συμπληρώθηκε με το άρθρο 12, παρ. 2 του Π.Δ.100/1997, προβλέπεται ότι οι εκπαιδευτικοί οι οποίοι, ενώ κατέχουν οργανική θέση πλεονάζουν λόγω μεταβολών των σχολικών μονάδων, χαρακτηρίζονται λειτουργικά υπεράριθμοι και τοποθετούνται, κατά προτεραιότητα, σε λειτουργικά κενά βάσει των μονάδων μετάθεσης.
Σύμφωνα με το άρθρο 11, παρ. 15 του Π.Δ.79/2017,οι εκπαιδευτικοί ειδικοτήτων συμπληρώνουν το ωράριό τους στο συστεγαζόμενο σχολείο. Η συμπλήρωση ωραρίου σε άλλο σχολείο γίνεται όταν στο συστεγαζόμενο δεν υπάρχουν διαθέσιμες ώρες για συμπλήρωση ή όταν αυτή συντελεί στην εύρυθμη λειτουργία των σχολείων σε επίπεδο Διεύθυνσης Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης.
Στην εγκύκλιο του Υ.ΠΑΙ.Θ. με Α.Π.:137644/Ε1/03-09-2015αναφέρεται ότι οι εκπαιδευτικοί οι οποίοι μετά και την ολοκλήρωση των τοποθετήσεων σε οργανικά κενά εξακολουθούν και παραμένουν στη διάθεση των ΠΥΣΠΕτοποθετούνται σε λειτουργικά κενά μετά τους λειτουργικά υπεράριθμους.
Στη συνέχεια τοποθετούνται οι αιτούντες απόσπαση εντός ΠΥΣΠΕ και οι αποσπασμένοι από άλλα ΠΥΣΠΕ. Οι τοποθετήσεις τους γίνονται βάσει των μορίων απόσπασης και συγκρίνονται μεταξύ τους. Οι ανήκοντες στις ειδικές κατηγορίες προηγούνται έναντι των λοιπών εκπαιδευτικών σε αυτές τις τοποθετήσεις.
Σχετικά με τις τοποθετήσεις των κατά προτεραιότητα αποσπασμένων εκπαιδευτικών (εξαιρούνται όσοι ανήκουν στις ειδικές κατηγορίες) η προτεραιότητα στις αποσπάσεις από ΠΥΣΠΕ σε ΠΥΣΠΕ αφορά αποκλειστικά στις συγκεκριμένες αποσπάσεις, όπου οι εκπαιδευτικοί αυτοί συγκρίνονται μόνο μεταξύ τους. Σε καμία περίπτωση δεν συγκρίνονται με τους οργανικά ανήκοντες και τους εκπαιδευτικούς που βρίσκονται στη διάθεση του ΠΥΣΠΕ, καθώς κατ’ έννοια και σκοπό οι οργανικά ανήκοντες προηγούνται των αποσπασμένων εκπαιδευτικών.
Οι νεοδιόριστοι εκπαιδευτικοί τοποθετούνται βάσει του άρθρου 2 του Π.Δ.144/1997, όπου αναφέρεται ότι:
«1. Οι διοριζόμενοι τοποθετούνται προσωρινά σε σχολικές μονάδες της περιοχής διορισμού με απόφαση των προϊσταμένων των οικείων Διευθύνσεων Εκπαίδευσης ύστερα από πρόταση του οικείου Περιφερειακού Συμβουλίου (άρθρο 46 παρ. 6 του ν.2413/1996). Για το σκοπό αυτό οι προϊστάμενοι των Διευθύνσεων ανακοινώνουν τις κενές θέσεις των σχολείων και καλούν τους νεοδιορισθέντες να υποβάλουν δήλωση προτίμησης προσωρινής τοποθέτησης σε ένα ή περισσότερα σχολεία της περιοχής διορισμού.
2. Σε περίπτωση που οι ίδιες θέσεις ζητούνται από περισσότερους υποψήφιους προτιμώνται κατά σειρά όσοι έχουν τις περισσότερες μονάδες τοποθέτησης από οικογενειακούς λόγους, συνυπηρέτηση και εντοπιότητα, όπως αυτές καθορίζονται από τις διατάξεις που ισχύουν για τις μεταθέσεις και τοποθετήσεις εκπαιδευτικών.
3. Οι ανωτέρω εκπαιδευτικοί τοποθετούνται οριστικά σύμφωνα με την διαδικασία των μεταθέσεων μέσα στην ίδια περιοχή και τις διατάξεις του άρθρου 46 παράγραφο 6 του ν.2413/1996.».
Τέλος, σύμφωνα με το άρθρο 5, παρ. 16 του ΦΕΚ 6273/2021, στα εναπομείναντα λειτουργικά κενά τοποθετούνται οι αναπληρωτές/τριες εκπαιδευτικοί με απόφαση των Διευθυντών/ντριών Εκπαίδευσης.
Δημοκρατική Συνεργασία
Εκπαιδευτικών Π.Ε.
Ζούμε στην «Ελλάδα 2.0» του κυρίου Μητσοτάκη, όπου η υπουργός Παιδείας και το πρωθυπουργικό γραφείο αποφασίζουν τι θα διδάσκεται στα σχολεία της Χώρας
και όχι οι αρμόδιοι επιστημονικοί φορείς!

Σε πρόσφατα δημοσιεύματα εκπαιδευτικών ιστοσελίδων, αναφέρεται πως η υπουργός Παιδείας κυρία Σοφία Ζαχαράκη, προσανατολίζεται να ενταχθεί στη Γ Γυμνασίου αντί για την Α Λυκείου όπως είχε αρχικά προγραμματιστεί, το μάθημα «Οικονομικά» και πως ζήτησε νέα γνωμοδότηση από το ΙΕΠ για τον τρόπο διδασκαλίας του, δίνοντας μάλιστα ρητή εντολή να μην αφαιρεθεί καμία ώρα από άλλο μάθημα!
Δηλαδή η υπουργός Παιδείας αποφασίζει την εισαγωγή νέου μαθήματος(!), εντάσσοντάς το αρχικά στο πρόγραμμα της Α Λυκείου αλλά μετά από αντιδράσεις αλλάζει γνώμη και το βάζει στη Γ Γυμνασίου και στη συνέχεια ζητά γνωμοδότηση για τον τρόπο που θα διδαχθεί! Μάλιστα έχει δώσει εντολή να τυπωθεί το αντίστοιχο κυπριακό βιβλίο της Α Λυκείου, το οποίο στην Ελλάδα θα διδαχθεί στη Γ Γυμνασίου! Τόση σοβαρότητα!
Στα ίδια δημοσιεύματα αναφέρεται πως ο προηγούμενος υπουργός Παιδείας κύριος Κυριάκος Πιερρακάκης είχε προαναγγείλει την εισαγωγή του μαθήματος της Οικονομίας στην πρώτη τάξη του Λυκείου, το οποίο θα διδάσκεται από οικονομολόγους, καθώς «Πάγιο αίτημα του Οικονομικού Επιμελητηρίου της Ελλάδος είναι να αυξηθούν οι ώρες των οικονομικών στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση»! Ως γνωστόν το Οικονομικό Επιμελητήριο είναι ο «αρμόδιος» φορέας να υποδείξει τι θα διδάσκεται στα σχολεία και όχι οι Παιδαγωγοί!
Επίσης αναφέρεται, πως σύμφωνα με πληροφορίες, υπάρχει εντολή από το πρωθυπουργικό γραφείο(!) να ενταχθεί το μάθημα «Οικονομικά», ανεξάρτητα με ποια μορφή και σε ποια τάξη! Τόση σοβαρότητα!
Σπεύδουμε να δηλώσουμε για να μην υπάρξουν λανθασμένες εντυπώσεις, πως δεν είμαστε οι αρμόδιοι που θα αποφασίσουν τι μάθημα θα διδάσκεται και μάλιστα στα σχολεία της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης και πόσες ώρες. Ως εκ τούτου η ανακοίνωσή μας δεν έχει το νόημα της έκφρασης διαφωνίας ή συμφωνίας για το τι θα διδάσκεται.
Η παρέμβασή μας έχει να κάνει με την ιδιοκτησιακού τύπου αντίληψη της κυβέρνησης της ΝΔ και των υπουργών της, ότι η εκπαίδευση είναι πολιτικό «λάφυρο» και μπορούν να αποφασίζουν τι θα διδάσκεται στα σχολεία της Χώρας, το πρωθυπουργικό γραφείο και οι υπουργοί Παιδείας! Αυτά δεν γίνονται ούτε στην τελευταία «μπανανία» του κόσμου.
Υπάρχουν Πανεπιστημιακοί δάσκαλοι ειδικοί επιστήμονες, υπάρχουν τα Παιδαγωγικά Τμήματα των Πανεπιστημίων, υπάρχουν αρμόδιοι φορείς όπως το Ινστιτούτο Εκπαιδευτικής Πολιτικής, οι οποίοι πρέπει να αφήνονται ελεύθεροι να κάνουν τη δουλειά τους και όχι να δέχονται διαταγές από την «παντογνώστρια» υπουργό, η οποία νομίζει πως μπορεί να αποφασίζει για τα πάντα. Πώς όμως να γίνει κάτι τέτοιο όταν η αλαζονική κυβέρνηση Μητσοτάκη κάνει διάλογο μόνο με τους κολλητούς και τους παρατρεχάμενους και όχι με τα Πανεπιστήμια για τέτοιου είδους θέματα;
Όλο αυτό το θέμα θα μπορούσε εύκολα να αποδοθεί σε λανθασμένο δημοσίευμα ή και σε συκοφαντικό προς την κυβέρνηση, αν δεν υπήρχε και προηγούμενη απόφαση εισαγωγής μαθήματος σε βαθμίδα εκπαίδευσης και συγκεκριμένα στο νηπιαγωγείο με απόφαση υπουργού και υφυπουργού Παιδείας!
Θυμίζουμε πως ένα «ωραίο» πρωινό, η τότε ηγεσία του υπουργείου Παιδείας (κ.κ. Κεραμέως και Ζαχαράκη) αποφάσισε χωρίς διάλογο με κανέναν και χωρίς καμία προηγούμενη προετοιμασία, να εντάξει στο ωρολόγιο πρόγραμμα των νηπιαγωγείων τη διδασκαλία της αγγλικής γλώσσας για δύο ώρες την εβδομάδα.
Και σε αυτή την περίπτωση δεν είχαμε την απαίτηση ως Παράταξη να μας συμβουλευτεί η τότε ηγεσία του υπουργείου Παιδείας ούτε διεκδικήσαμε ποτέ τέτοιο ρόλο. Υπάρχουν όμως κάποιοι, που σίγουρα είναι ειδικοί, οι οποίοι με ανακοίνωσή τους ξεκαθάρισαν πως το μέτρο είναι εντελώς λανθασμένο, αντιεπιστημονικό και αντιπαιδαγωγικό.
Συγκεκριμένα, παραθέτουμε την παρακάτω ανακοίνωση μετά από σύσκεψη που έγινε στις 22 Φεβρουαρίου του 2020 στην Αθήνα: «Η Σύνοδος των Προέδρων και Κοσμητόρων των Παιδαγωγικών Τμημάτων και Σχολών και το Δ.Σ. της Διδασκαλικής Ομοσπονδίας Ελλάδας εκφράζουμε την αντίθεσή μας στην πρόθεση του Υπουργείου Παιδείας να τοποθετήσει εκπαιδευτικούς Φυσικής Αγωγής και Αγγλικών στα ελληνικά δημόσια Νηπιαγωγεία. Μια τέτοια πρόθεση έρχεται σε πλήρη αντίθεση με τη φιλοσοφία του Αναλυτικού Προγράμματος Σπουδών του Νηπιαγωγείου, στερείται επιστημονικής τεκμηρίωσης παραβλέποντας βασικές παιδαγωγικές αρχές και τελικά οδηγεί στη σχολειοποίηση του Νηπιαγωγείου, αγνοώντας τις ιδιαίτερες εκπαιδευτικές ανάγκες των νηπίων 4-6 ετών.Ζητάμε από την πολιτική ηγεσία του Υπουργείου να αναθεωρήσει τη στάση της λαμβάνοντας υπόψη την τεκμηριωμένη επιστημονικά θέση μας».
Η Σύνοδος των Προέδρων και Κοσμητόρων των Παιδαγωγικών Τμημάτων και Σχολών όλης της Χώρας(το κείμενο υπογράφεται από τα Πανεπιστήμια: Αιγαίου, Αριστοτέλειο, Δυτικής Μακεδονίας, Εθνικό και Καποδιστριακό, Θεσσαλίας, Θράκης, Ιωαννίνων, Κρήτης, Πατρών), εξέφρασε τη διαφωνία της στην εισαγωγή ξεχωριστών μαθημάτων στο Νηπιαγωγείο και το υπουργείο Παιδείας την έγραψε στα «παλαιότερα των υποδημάτων του»! Η υπουργός και η υφυπουργός παιδείας σίγουρα ήξεραν καλύτερα από τους αρμόδιους πανεπιστημιακούς δασκάλους, όπως αποδεικνύεται άλλωστε και από το εκλογικό ποσοστό που είχε λάβει τότε η κυβέρνηση και το οποίο κατά την εκτίμηση τους αποτελούσε το διαβατήριο για να κάνουν ότι θέλουν!
Αρκετά χρόνια μετά, δεν έχουν μπει καν στον κόπο να αξιολογήσουν τα αποτελέσματα της τότε παρέμβασής τους! Επιθυμούν την αξιολόγηση αλλά μόνο για τους άλλους! Ποτέ δεν αξιολογούν τον εαυτό τους!
Η κατάσταση θα ήταν για γέλια αν δεν ήταν τόσο τραγική. Ζούμε σε μία Χώρα, η κυβέρνηση της οποίας θεωρεί ότι μπορεί να αποφασίζει ο κάθε υπουργός Παιδείας και το πρωθυπουργικό γραφείο, τι θα διδάσκεται στα σχολεία, νομίζοντας ότι το ωρολόγιο πρόγραμμα είναι «λάστιχο» και αδυνατεί να καταλάβει πως η εισαγωγή ενός διδακτικού αντικειμένου έχει ως αποτέλεσμα τη μείωση ενός άλλου. Για αυτό και δηλώνει πως θα γίνει εισαγωγή μαθήματος χωρίς να κοπεί διδακτική ώρα από άλλο! Τόση ασχετοσύνη ή τόση κοροϊδία;
Την ώρα που τα εκπαιδευτικά συστήματα του προηγμένου κόσμου τρέχουν με ταχύτητες φωτός, στην Ελλάδα 2.0 του κυρίου Μητσοτάκη, το εκπαιδευτικό σύστημα τρέχει με βάση τα «θέλω» της υπουργού του και του γραφείου του. Δεν υπάρχει κανένα ολοκληρωμένο σχέδιο εκπαιδευτικής πολιτικής και όλα βασίζονται σε αποσπασματικές και σε κάποιες περιπτώσεις αντιεπιστημονικές παρεμβάσεις και πολιτικές.
Δημοκρατική Συνεργασία
Εκπαιδευτικών Π.Ε.
Δεν κλείνουμε τα μάτια στα εγκλήματα πολέμου και στην εθνοκάθαρση που συντελείται στη Λωρίδα της Γάζας.
Απαιτούμε λύση στο πλαίσιο του Διεθνούς Δικαίου.
Δεκάδες χιλιάδες άμαχοι, ανάμεσά τους χιλιάδες παιδιά, έχουν χάσει τη ζωή τους στην πολύπαθη Λωρίδα της Γάζας. Μια ολόκληρη περιοχή ισοπεδώνεται, με τον πληθυσμό της εκτοπισμένο, πεινασμένο, αποκλεισμένο. Ο πρωθυπουργός του Ισραήλ, δηλώνει τον σχεδιασμό του για πλήρη κατάληψη της Λωρίδας της Γάζας, με τελικό στόχο την προσάρτηση της Δυτικής Όχθης.
Η διεθνής κοινότητα ασκεί αυξανόμενη πίεση προς την ισραηλινή κυβέρνηση. Η ελληνική κυβέρνηση όμως σιωπά. Εδώ και πολλούς μήνες, σε προφανή αντίθεση με άλλα ευρωπαϊκά κράτη επιλέγει τη σιωπή, μια στάση αμήχανης ουδετερότητας απέναντι στην τραγωδία ιστορικής κλίμακας στη Γάζα, που συνιστά πλέον εθνοκάθαρση, πλήττοντας τη διεθνή αξιοπρέπεια της Χώρας. Κρύβεται πίσω από την επίπλαστη ουδετερότητα των «ίσων αποστάσεων», που στην πράξη σημαίνει ταύτιση με την ακροδεξιά κυβέρνηση Νετανιάχου. Με τη στάση αυτή, υπονομεύεται ο ιστορικός ρόλος της Ελλάδας ως σταθερού πυλώνα διεθνούς νομιμότητας, ειρήνης και διαμεσολάβησης στην ευρύτερη περιοχή.
Η στρατηγική συμμαχία που διατηρεί η Χώρα μας με το Ισραήλ, δεν μπορεί να σημαίνει σιωπηρή ανοχή σε εγκλήματα πολέμου.Όταν οι αρχές της ειρήνης, του ανθρωπισμού και του διεθνούς δικαίου δοκιμάζονται, δεν υπάρχει περιθώριο για υπεκφυγές. Ο Ελληνισμός γνωρίζει από κατοχή και παραβίαση της διεθνούς νομιμότητας. Η πληγή της τουρκικής κατοχής της βόρειας Κύπρου παραμένει ανοιχτή εδώ και 51 χρόνια. Δεν μπορούμε να επιλέγουμε πότε θα θυμόμαστε το διεθνές δίκαιο και πότε θα το ξεχνάμε.
Η παθητική ουδετερότητα της κυβέρνησης δημιουργεί και συντηρεί συνθήκες κοινωνικού αυτοματισμού. Η κοινωνία αφήνεται μόνη της να διαχειριστεί τις συνέπειες της σύγκρουσης, χωρίς καθοδήγηση, χωρίς αξιακό πλαίσιο, χωρίς πολιτική πυξίδα. Η οργή δεν πρέπει να αφήνεται να διολισθήσει σε έναν επικίνδυνο και αδιέξοδο ακτιβισμό, όπως είδαμε τις προηγούμενες μέρες σε ελάχιστες ευτυχώς περιοχές της Χώρας μας.
Ως Παράταξη αποδοκιμάζουμε κάθε μορφή στοχοποίησης πολιτών και συλλογικής ενοχοποίησης. Όπως δεν είναι όλοι οι Ρώσοι υποστηρικτές του Πούτιν και της παράνομης εισβολής του στην Ουκρανία, έτσι και εκατομμύρια Ισραηλινοί αντιστέκονται στις πολιτικές της κυβέρνησης Νετανιάχου. Η Ελλάδα οφείλει να είναι ενεργός παράγοντας ειρήνης, δικαιοσύνης και διεθνούς νομιμότητας.
Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ εκπαιδευτικών πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης αρνείται να κλείσει τα μάτια μπροστά στα εγκλήματα πολέμου που συντελούνται στη Γάζα. Ζητούμε:
Δημοκρατική Συνεργασία
Εκπαιδευτικών Π.Ε.
Το παιδί που σήμερα στέκεται σιωπηλό σε μια γωνιά της τάξης, δεν είναι αόρατο. Είναι εδώ και μας κοιτά. Ζητά χώρο, φροντίδα, λόγο, αναγνώριση.

Επιτακτική ανάγκη η ίδρυση Τμημάτων Ένταξης σε όλα τα Δημοτικά σχολεία και Νηπιαγωγεία!
Στην αρχή κάθε σχολικής ζωής, κάθε παιδί κρατά μια «μικρή βαλίτσα». Μέσα της υπάρχουν οι πρώτες λέξεις, τα συναισθήματα και οι ανάγκες του. Κάποια παιδιά ξεκινούν με ενθουσιασμό να εξερευνήσουν τον κόσμο. Κάποια τον πλησιάζουν αργά, με δισταγμό. Δεν είναι κατώτερα. Είναι απλώς διαφορετικά. Και το σχολείο οφείλει να χωρά όλα τα παιδιά, από την πρώτη μέρα.
Το νηπιαγωγείο είναι ο πρώτος τόπος όπου το παιδί συναντά το «μαζί». Εκεί χτίζονται οι πρώτες σχέσεις εμπιστοσύνης, οι πρώτες εμπειρίες ένταξης και αποδοχής. Αν από αυτό το βήμα κάποιο παιδί μείνει πίσω, ο αποκλεισμός έχει ήδη αρχίσει να αποκτά υπόσταση.
Η πρώιμη παιδαγωγική παρέμβαση είναι καθοριστική. Χωρίς αυτήν, διακυβεύεται όχι μόνο η μαθησιακή, αλλά και η ψυχοκοινωνική ανάπτυξη των παιδιών.Κι αυτό είναι ζήτημα δημοκρατίας, δικαιωμάτων, κοινωνικής δικαιοσύνης.
Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ εκπαιδευτικών πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης, αναγνωρίζει ως πολύ σημαντική την απόφαση για την ίδρυση νέων οργανικών θέσεων ειδικής αγωγής στην προσχολική εκπαίδευση. Είναι μια θετική και αναγκαία εξέλιξη,αποτέλεσμα και των αγώνων που με συνέπεια κάποιοι δώσαμε όλα τα προηγούμενα χρόνια.
Ακόμα και στις πιο δύσκολες πολιτικές και συνδικαλιστικές συνθήκες όπου κυριαρχούσε ο λαϊκισμός, το μίσος, η τοξικότητα και η τζάμπα μαγκιά, ως Παράταξη επιμείναμε κόντρα στο συνδικαλιστικό ρεύμα της εποχής να μη συμβιβαζόμαστε με μονοθεματικούς συνδικαλιστικούς αγώνες όπως είχαν επιλέξει συνδικαλιστικές πλειοψηφίες,να καταθέτουμε προτάσειςγνωρίζοντας ότι γύρω μας υπάρχουν «κλειστά» αυτιά και αδιαφορία. Δική μας πρόταση ήταν η παρουσία δεύτερου εκπαιδευτικού στην τάξη, ξεκινώντας από τα νηπιαγωγεία με μεγαλύτερο από 15 αριθμό μαθητών, μέσα στον οποίο θα υπήρχαν και παιδιά με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες.
Ως Παράταξη δώσαμε και δίνουμε έναν αγώνα ουσίας, την ίδια ώρα που παρατάξεις εγκλωβισμένες στις ιδεοληψίες τους ασχολούνται μονοθεματικά με ότι θεωρούν ότι τις εξυπηρετεί, αρνούμενες να αντιμετωπίσουν τα κρίσιμα και σύνθετα ζητήματα. Ποτέ δεν υποκύψαμε στον πειρασμό των εύκολων εντυπώσεων. Δεν υποτιμήσαμε τη νοημοσύνη των συναδέλφων, των γονέων και της κοινωνίας. Δεν αντιμετωπίσαμε τις ανάγκες του δημόσιου σχολείου με πρόχειρες και εκτός τόπου και χρόνου κραυγές άρνησης. Επιλέξαμε τον δύσκολο δρόμο της συνέπειας και της διεκδίκησης, τον δρόμο των πραγματικών λύσεων.
Η ίδρυση νέων οργανικών θέσεων στα τμήματα Ένταξης των νηπιαγωγείων απέδειξε ότι μπορεί να προκύψουν, ακόμα και σε αυτό το δύσκολο τοπίο, νίκες για το καλό των εκπαίδευσης και των παιδιών. Θα πρέπει όμως το συνδικάτο να ασχοληθεί με όλα τα ζητήματα και όχι να ασχολείται αποκλειστικά και μόνο με την αξιολόγηση, αδιαφορώντας για όλα τα υπόλοιπα, όπως κάνουν στη ΔΟΕ οι δυνάμεις της συνδικαλιστικής ανευθυνότητας.
Είναι προφανές βέβαια πως δεν λύθηκαν ούτε τα προβλήματα των νηπιαγωγείων και δημοτικών σχολείων ούτε τα ζητήματα των παιδιών με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες.Το θετικό βήμα πρέπει να συμπληρωθεί και από πολλά άλλα απαραίτητα και αναγκαία, καθώς οι εκπαιδευτικές ανάγκες παραμένουν τεράστιες, όπως και τα προβλήματα.Θα πρέπει άμεσα να ξεκινήσει σε δεύτερο χρόνο η ίδρυση νέων τμημάτων ένταξης και στα υπόλοιπα νηπιαγωγεία, όπου δεν ιδρύθηκαν, αλλά και σε όλα τα δημοτικά σχολεία, ολιγοθέσια και πολυθέσια.
Ακόμα και τώρα, σε πολλά δημοτικά σχολεία και νηπιαγωγεία, τα παιδιά με ανάγκες ειδικής στήριξης παραμένουν χωρίς Τμήμα Ένταξης, χωρίς δάσκαλο ειδικής αγωγής, χωρίς δομή που να ανταποκρίνεται στις ανάγκες τους.Οι ανάγκες τους «σιωπούν», η σχολική καθημερινότητα τα αφήνει πίσω και αυτό δεν πρέπει να χαθεί λόγω της θετικής εικόνας από την ίδρυση Τμημάτων Ένταξης.
Δεν σταματάμε εδώ. Συνεχίζουμε δυναμικά, διεκδικώντας την πλήρη κάλυψη των αναγκών και τη διεύρυνση των Τμημάτων Ένταξης σε όλα τα νηπιαγωγεία και δημοτικά σχολεία της Χώρας με μόνιμο προσωπικό, διεπιστημονικές ομάδες υποστήριξης, διαρκή επιμόρφωση και θεσμική θωράκιση των εκπαιδευτικών. Οφείλουμε να επισημάνουμε ότιη ίδρυση τμημάτων ένταξης θα πρέπει να σημαίνει και λειτουργία τους, αλλιώς είναι «μια τρύπα στο νερό».Κάθε χρόνο πολλά από τα ήδη ιδρυμένα τμήματα παραμένουν κλειστά καθώς απουσιάζουν εκπαιδευτικοί. Αυτό δεν μπορεί να έχει συνέχεια.
Διεκδικούμε:
Ως ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ εκπαιδευτικών πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης δεσμευόμαστε κόντρα στους καιρούς της δημαγωγίας και του παραταξιακού «θορύβου», να συνεχίσουμε να αναδεικνύουμε τα ζωντανά ζητήματα του κλάδου. Να παλεύουμε για λύσεις ουσίας και αξιοπρέπειας. Για ένα δημόσιο σχολείο που χωρά όλους και όλες, από την πρώτη κιόλας μέρα.
Επειδή η ίση μεταχείριση των ανίσων συνιστά διατήρηση και συνέχιση των ανισοτήτων, οφείλουμε να υποστηρίζουμε όλους τους μαθητές και μαθήτριες, καθέναν και καθεμία ανάλογα με τις δυνατότητες του/της και τις τυχόν ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες του/της, για να ενταχθούν με τον καλύτερο δυνατό τρόπο στο σχολικό αλλά και το ευρύτερο κοινωνικό πλαίσιο. Γιατί οι ίσες ευκαιρίες δεν είναι ευχή. Είναι δικαίωμα. Και υποχρέωση όλων μας να τις κάνουμε πράξη.
Με υπευθυνότητα και συνέπεια, αγωνιζόμαστε για τις πραγματικές ανάγκες του κλάδου.
Δημοκρατική Συνεργασία
Εκπαιδευτικών Π.Ε.