ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ Π.Ε. - ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ Π.Ε.

Δηλώσεις της εκπροσώπου του υπουργείου εξωτερικών της Ρωσίας: Ρωσικός και τουρκικός αναθεωρητισμός συμπλέουν!

Δηλώσεις της εκπροσώπου του υπουργείου εξωτερικών της Ρωσίας:

Ρωσικός και τουρκικός αναθεωρητισμός συμπλέουν!

Οι προκλητικές και ανιστόρητες δηλώσειςτης Εκπροσώπου του Ρωσικού Υπουργείου Εξωτερικών, κ. Μ. Ζαχάροβα, αναφορικά με την εισβολή της Τουρκίας στην Κύπρο αλλά και τις σχέσεις της Χώρας μας με τη Βόρεια Μακεδονία, είναι απολύτως καταδικαστέες και επικίνδυνες.

Η επίκληση της Τελικής Πράξης του Ελσίνκι με αναφορά στον «Αττίλα», είναι έωλη. Η διεθνής συνθήκη υπογράφηκε το 1975 ενώ η τουρκική εισβολή είχε γίνει έναν χρόνο νωρίτερα. Όσο για την αναφορά στη «Δημοκρατία της Μακεδονίας» είναι μία ξεκάθαρη ένδειξη των βλέψεων και των επιδιώξεων της Μόσχας στην περιοχή, την οποία εξακολουθεί να βλέπει ως ζώνη δικής της επιρροής.

Οι δηλώσεις της εκπροσώπου του υπουργείου εξωτερικών της Ρωσίας φανερώνουν την απόλυτη ταύτιση της Ρωσίας με τις τουρκικές θέσεις.Πενήντα ένα χρόνια μετά τον «Αττίλα», η Χώρα που αφαιρεί με τη βία τμήματα της επικράτειας της Ουκρανίας, προκαλώντας τον θάνατο και τον εκτοπισμό αμάχων, επικροτεί και «νομιμοποιεί» την τουρκική στρατιωτική εισβολή και κατοχή της Κύπρου!

Αυτό θα έπρεπε να είναι ένα ισχυρό σήμα τόσο προς το εσωτερικό της Χώρας μας όσο και προς την Ευρωπαϊκή Ένωση, ότι ο ρωσικός και ο τουρκικός αναθεωρητισμός όχι μόνο συνυπάρχουν αρμονικά, αλλά και συμπλέουν προς την κατεύθυνση της έμπρακτης αμφισβήτησης της εθνικής κυριαρχίας και της εδαφικής ακεραιότητας κρατών-μελών της ΕΕ.

Η απειλή των ανατολικών συνόρων της Ευρώπης, από τη Βαλτική έως το Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο δεν μπορεί να γίνει ανεκτή. Τα σύνορα των κρατών δεν επιτρέπεται να αλλάζουν με τη βία.

Δημοκρατική Συνεργασία

Εκπαιδευτικών Π.Ε.

Το δημογραφικό αποτελεί «βόμβα» στα θεμέλια του ελληνικού κράτους. Απαιτούνται άμεσες παρεμβάσεις στήριξης και ενίσχυσης των νέων οικογενειών. «Αύριο» θα είναι πολύ αργά…

Το δημογραφικό αποτελεί «βόμβα» στα θεμέλια του ελληνικού κράτους.

Απαιτούνται άμεσες παρεμβάσεις στήριξης και ενίσχυσης των νέων οικογενειών.

«Αύριο» θα είναι πολύ αργά…

Το δημογραφικό δεν είναι πρόβλημα του αύριο.Είναι η μεγαλύτερη πρόκληση του σήμερα και αφορά όλους μας. Δεν είναι απλώς αριθμοί. Είναι το αν θα συνεχίσει να είναι ζωντανός ο τόπος μας, αν θα έχουμε σχολεία γεμάτα παιδιά. Δεν είναι μια θεωρητική συζήτηση για το μέλλον. Είναι το πιο άμεσο και πιεστικό ζήτημα του παρόντοςγιατί αφορά τα παιδιά που θα γεννηθούν, τις οικογένειες που θα χτίσουν το μέλλον τους, τις κοινότητες που θα μείνουν ζωντανές, τα σχολεία που θα χτυπάει το κουδούνι κάθε πρωί.

Το δημογραφικό τίμημα που ήδη σήμερα πληρώνουμε δεν προέκυψε από κάποια απρόβλεπτα εξωγενή αίτια. Αποτελεί τον αθροιστικό λογαριασμό της πολιτικής αδιαφορίας και αναποτελεσματικότητας στα μηνύματα που εκπέμπονταν, ιδίως τις τελευταίες δύο δεκαετίες.

Η οικονομική κρίση του 2009 έπαιξε καταλυτικό ρόλο. Οδήγησε στη φυγή εκατοντάδων χιλιάδων Ελλήνων και επηρέασε σοβαρά και τη γεννητικότητα. Βλέπουμε σήμερα πόσο μια κρίση έχει επιπτώσεις, οι οποίες είναι πολύ πιο βαριές και από την οικονομική και πολιτική κατάρρευση που βιώσαμε. Μεταξύ 2011 και 2023 οι γεννήσεις υπολείπονται των θανάτων κατά 390.000 άτομα. Η φυγή προς το εξωτερικό στα τελευταία δεκαπέντε χρόνια φτάνει τα 250.000-300.000 άτομα. Ως λόγοι της φυγής αυτής αναφέρονται η αδυναμία εξεύρεσης εργασίας, ιδίως στα πεδία ειδίκευσης όσων αναζητούν εργασία, οι μη ικανοποιητικές αμοιβές και συνθήκες εργασίας, η απωθητική επίδραση παραγόντων που συνδέονται με συνολικότερες αδυναμίες των θεσμών και του τρόπου λειτουργίας της κοινωνίας μας,όπως η έλλειψη αξιοκρατίας, έντονα στοιχεία συναλλαγής, απουσία ικανοποιητικών προοπτικών.

Το θέμα των αμοιβών είναι πρόβλημα αλλά δεν είναι το μόνο που πρέπει να αντιμετωπιστεί. Σημασία έχουν και οι υποδομές για την οικογένεια, για την οργάνωση της ζωής, οι μεταφορές, η ασφάλεια, οι σχέσεις με το Δημόσιο, ο βαθμός ικανοποίησης από το συνολικότερο τρόπο λειτουργίας της κοινωνίας, τις προοπτικές στο επίπεδο διαβίωσης και τις προοπτικές που δίνει η πολιτική στην κοινωνία.

Η Ελλάδα πλέον χάνει σε όλα τα πεδία του δημογραφικού. Χάνει στα πρόσωπα υψηλής εξειδίκευσης που αποτελούν το σημαντικό αναπτυξιακό κεφάλαιο της Χώρας, χάνει και στα πρόσωπα χαμηλής εξειδίκευσης που αδυνατεί να συγκρατήσει ή να προσελκύσει. Χάνει και γενικότερα, καθώς το πρόβλημα της γήρανσης δεν είναι αριθμητικό ή πρόβλημα ισοζυγίου μεταναστευτικών ροών και γεννήσεων. Θέτει, επίσης, το τεράστιο ζήτημα της γλώσσας, της ιστορικής συνέχειας, των πολιτισμικών δεσμών κατοίκων και Χώρας, των αξιών και της συνεκτικής πορείας μας ως Έθνος.

Επιπλέον, σήμερα, η Ελλάδα αντιμετωπίζει και προβλήματα γεωπολιτικής φύσης. Εκτιμάται ότι, γύρω στο 2050, στην Ελλάδα θα έχει μειωθεί ο πληθυσμός από 10.500.000 σε λιγότερο από 8.000.000, ενώ στη γειτονική Τουρκία των 85.000.000 θα έχει αυξηθεί κατά 10.000.000 περίπου, όσος δηλαδή είναι ο σημερινός συνολικός ελληνικός πληθυσμός. Οι προεκτάσεις αυτής της προοπτικής για την οικονομία και τη Χώρα είναι εξαιρετικά ανησυχητικές.

Οι διαπιστώσεις αυτές υπογραμμίζουν την ανάγκη κινητοποίησης και ιεραρχήσεων. Οφείλουμε άμεσα να απαντήσουμε ουσιαστικά στην πρόκληση. Δεν είναι θέμα να παρθούν κάποια επιφανειακά μέτρα που θα ανακυκλώνονται κάθε 2-3 χρόνια, όταν θα έχει φανεί, για άλλη μια φορά, ότι ήταν αναποτελεσματικά. Η μεγάλη δυσκολία δεν είναι μόνο η αλλαγή, αλλά και ο πολύς χρόνος για να πετύχει κανείς ένα τέτοιο στόχο και η ανάγκη για συνέχεια από διαδοχικές κυβερνήσεις.Η εξέλιξη στο δημογραφικό δείχνει, εκκωφαντικά, ότι το «παιχνίδι» των επιφανειακών κινήσεων τελείωσε από καιρό, και μάλιστα όχι μόνο στο δημογραφικό.

Συνεπώς, πέρα από το να αλλάζουν διαρκώς επιδόματα και φορολογίες, πρέπει να γίνουν αλλαγές στην ίδια την πραγματικότητα που απογοητεύει τον κόσμο και που απλώνεται όλο και περισσότερο γύρω μας και δεν επηρεάζει μόνο το δημογραφικό. Σε παλαιότερες εποχές ήταν η φτώχεια ή οι δύσκολες πολιτικές συνθήκες στη Χώρα που επηρέασαν την εξωτερική μετανάστευση και το δημογραφικό. Σήμερα, είναι οι σημαντικές αδυναμίες σε ό,τι αφορά στη διακυβέρνηση της Χώρας, στο παραγωγικό της σύστημα και στο κοινωνικό και πολιτικό περιβάλλον μέσα στο οποίο καλείται να λειτουργήσει ένας εργαζόμενος πολίτης.

Σε αυτό το ιδιαίτερα δύσκολο περιβάλλον και σε αυτή την κρίσιμη συγκυρία, η κυβέρνηση δείχνοντας ότι δεν κατανοεί τα βαθύτερα αίτια του προβλήματος νομίζει ότι μπορεί να λύσει το θέμα με επιδόματα.Το δε υπουργείο Παιδείας, προκειμένου να αποκρύψει τη διαχειριστική του ανεπάρκεια και το έλλειμμα οράματος για την εκπαίδευση, δεν διστάζει να στοχοποιήσει τις μητέρες νεοδιόριστες εκπαιδευτικούς, ότι ευθύνονται δήθεν για τα κενά που παρουσιάστηκαν στην έναρξη της σχολικής χρονιάς, τη στιγμή που υπεύθυνο είναι το ίδιο.Αναδεικνύει, με την αμέριστη βοήθεια και συμπαράσταση πρόθυμων Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης, ως τεράστιο θέμα τις άδειες μητρότητας και ανατροφής, χωρίς να λαμβάνει υπόψη του ότι οι γυναίκες νεοδιόριστες εκπαιδευτικοί βρίσκονται σε ηλικία περίπου 30 έως 40 ετών, όπου, όπως είναι φυσιολογικό, το ποσοστό των ατόμων που δημιουργούν οικογένεια είναι υψηλό. Από τη μία δήθεν «κόπτονται» για τη συρρίκνωση του πληθυσμού και από την άλλη ενοχλούνται ακόμα και από τις ελάχιστες, σε σχέση με τις αναγκαίες, διευκολύνσεις που παρέχει το νομοθετικό πλαίσιο!

Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ εκπαιδευτικών πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης θεωρεί πως ήδη είναι αρκετά αργά και χρειάζονται άμεσα μέτρα υποστήριξης της νέας γενιάς και των νέων οικογενειών.

Διεκδικούμε:

Πρόγραμμα κοινωνικής κατοικίας για να μπορούν τα νέα ζευγάρια να βρίσκουν αξιοπρεπή στέγαση με χαμηλό ενοίκιο.
Περιορισμούς στη βραχυχρόνια μίσθωση.
Περαιτέρω μείωση φορολογικών συντελεστών για οικογένειες με παιδιά.
Καθολική πρόσβαση σε παιδικούς και βρεφονηπιακούς σταθμούς.
Παρεμβάσεις υπέρ της εργαζόμενης μητέρας ώστε να γίνει η μητρότητα περισσότερο συμβατή με την εργασία.
Ολοήμερο σχολείο πλήρως στελεχωμένο για όλα τα παιδιά.
Δωρεάν εξωσωματική γονιμοποίηση για όσα ζευγάρια απαιτείται.

Δημοκρατική Συνεργασία

Εκπαιδευτικών Π.Ε.

Εξαγγελίες πολλές, εκπαιδευτικοί λίγοι! Άμεση πραγματοποίηση νέας φάσης προσλήψεων αναπληρωτών για την κάλυψη όλων των κενών στα σχολεία

Εξαγγελίες πολλές, εκπαιδευτικοί λίγοι!

Άμεση πραγματοποίηση νέας φάσης προσλήψεων αναπληρωτών για την κάλυψη όλων των κενών στα σχολεία.

Ένα μήνα μετά την έναρξη της σχολικής χρονιάς και η πραγματοποίηση δεύτερης φάσης πρόσληψης 6.459 αναπληρωτών στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση, αριθμός ελάχιστος και κατά πολύ μικρότερος των πραγματικών αναγκών, αποδεικνύει ως γεγονός την ύπαρξη των χιλιάδων κενών που υπήρχαν στις σχολικές μονάδες με ευθύνη της κυβέρνησης, η οποία προσπάθησε μέσω των «γνωστών» επικοινωνιακών κύκλων να τα αποδώσει στις άδειες μητρότητας των νεοδιόριστων μητέρων εκπαιδευτικών!

Και ενώ κανείς θα περίμενε μετά τον αρχικό λανθασμένο σχεδιασμό που άφησε τα σχολεία για ένα μήνα με χιλιάδες κενά εκπαιδευτικών, να υπάρξει πλήρης κάλυψη των αναγκών, η δεύτερη φάση πρόσληψης αναπληρωτών ανέδειξε, για ακόμη μία φορά, την τραγική ανεπάρκεια της πολιτικής ηγεσίας του Υπουργείου Παιδείας. Παρά τις δεσμεύσεις και τις εξαγγελίες, τα σχολεία παραμένουν υποστελεχωμένα, ενώ η κυβέρνηση αποτυγχάνει να ανταποκριθεί στις στοιχειώδεις υποχρεώσεις της απέναντι στους μαθητές, τους γονείς και την κοινωνία.

Οι προσλήψεις που πραγματοποιήθηκαν ήταν πολύ λιγότερες από όσες απαιτούνταν και δεν κάλυψαν τις πραγματικές ανάγκες των σχολικών μονάδων στην Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση. Χιλιάδες θέσεις εξακολουθούν να παραμένουν ακάλυπτες, γεγονός που αποδεικνύει την τεράστια απόσταση ανάμεσα στις εξαγγελίες και την πραγματικότητα. Και όλα αυτά, ενώ μόλις πριν από λίγες ημέρες η Υπουργός Παιδείας, κ. Ζαχαράκη, διαβεβαίωνε με υπερβολική αυτοπεποίθηση ότι την 1η Οκτωβρίου όλοι οι εκπαιδευτικοί θα βρίσκονταν στις θέσεις τους! Για άλλη μια φορά, η αμείλικτη πραγματικότητα της δημόσιας εκπαίδευσης διέψευσε την ίδια την πολιτική ηγεσία.

Είναι αδιανόητο να βρισκόμαστε ήδη στον Οκτώβριο και τα σχολεία να συνεχίζουν να λειτουργούν με τόσο σοβαρές ελλείψεις.Η κατάσταση αυτή παραβιάζει ευθέως το δικαίωμα των μαθητών στη μόρφωση, προκαλεί αναστάτωση στον οικογενειακό προγραμματισμό και κρατά χιλιάδες εκπαιδευτικούς σε καθεστώς ανεργίας. Αντί να δώσει λύσεις ουσίας και αξιοπρέπειας, το Υπουργείο Παιδείας επιλέγει πρόχειρα μέτρα: συγχωνεύσεις τμημάτων, περιορισμούς στη λειτουργία του ολοήμερου και γραφειοκρατικά εμπόδια, που καμία σχέση δεν έχουν με τις πραγματικές ανάγκες των σχολείων και των μαθητών. Με αυτές τις επιλογές, η πολιτική ηγεσία εκτίθεται καθημερινά και αποδεικνύει ότι στερείται τόσο σχεδίου όσο και βούλησης να στηρίξει τη δημόσια εκπαίδευση.

Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ εκπαιδευτικών πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης απαιτεί:

Συμπληρωματική φάση προσλήψεων αναπληρωτών εδώ και τώρα, ώστε να καλυφθούν όλα τα λειτουργικά κενά στη Γενική και την Ειδική Αγωγή.
Απρόσκοπτη λειτουργία των ολοήμερων σχολείων, χωρίς συγχωνεύσεις και τεχνητούς αποκλεισμούς μαθητών.
Σχέδιο στήριξης της δημόσιας εκπαίδευσης με σεβασμό στον μαθητή, τον γονιό και τον εκπαιδευτικό.

Η Παιδεία δεν αποτελεί απλώς μια τυπική «υποχρέωση» του κράτους, είναι το θεμέλιο της κοινωνικής συνοχής, της δημοκρατίας και της ανάπτυξης. Σε μια εποχή όπου τα σύγχρονα διακυβεύματα, όπως οι κοινωνικές ανισότητες, η τεχνολογική επανάσταση, η περιβαλλοντική κρίση, απαιτούν περισσότερη και καλύτερη εκπαίδευση, η κυβέρνηση επιλέγει, δυστυχώς, τον δρόμο της κλιμακούμενης απαξίωσής της.

Η δική μας απάντηση είναι ξεκάθαρη: υπερασπιζόμαστε το δημόσιο σχολείο, απαιτούμε ουσιαστική επένδυση στην εκπαίδευση και αγωνιζόμαστε για μια Παιδεία αντάξια των αναγκών και των ονείρων της νέας γενιάς. Αποτελεί πλέον αδήριτη ανάγκη να πραγματοποιηθεί μια νέα, άμεση φάση προσλήψεων, ώστε να καλυφθούν όλα τα υπάρχοντα λειτουργικά κενάκαι η σχολική χρονιά να κυλήσει εύρυθμα και ομαλά.

Δημοκρατική Συνεργασία

Εκπαιδευτικών Π.Ε.

Απεργία ΑΔΕΔΥ – ΓΣΣΕ την 1η Οκτωβρίου 2025! Συμμετέχουμε μαζικά στην απεργία και τα συλλαλητήρια!

Απεργία ΑΔΕΔΥ – ΓΣΕΕ την 1η Οκτωβρίου 2025!

Συμμετέχουμε μαζικά στην απεργία και τα συλλαλητήρια!

Η κοινωνία βιώνει μια όλο και πιο δύσκολη καθημερινότητα, εξαιτίας του διαρκώς αυξανόμενου κόστους ζωής. Η αισχροκέρδεια στην αγορά και το κόστος στέγασης αποτελούν κορυφαία ζητήματα για τους πολίτες. Σύμφωνα με τη Eurostat, η Ελλάδα κατέγραψε τον Ιούνιο τον πέμπτο υψηλότερο πληθωρισμό στην Ευρωζώνη, φτάνοντας στο 3,6%, σημαντικά υψηλότερος από τον μέσο όρο του 2%. Και σαν να μην έφτανε αυτό, η Χώρα μας είχε τη μεγαλύτερη μηνιαία αύξηση πληθωρισμού ανάμεσα στα κράτη-μέλη.

Ενώ στις υπόλοιπες ευρωπαϊκές οικονομίες ο πληθωρισμός συγκρατείται, στην Ελλάδα καταγράφεται συστηματική αδυναμία ελέγχου των τιμών, ιδιαίτερα στις υπηρεσίες και στα βασικά αγαθά. Την ώρα που ο δομικός πληθωρισμός στην Ευρωζώνη σταθεροποιείται, στη Χώρα μας οι τιμές εκτοξεύονται.

Η κυβέρνηση παρακολουθεί αμέτοχη τις τιμές να «καλπάζουν» στα σούπερ μάρκετ, τα ενοίκια να καθίστανται απλησίαστα, την ενέργεια και τις τηλεπικοινωνίες να επιβαρύνουν δυσβάσταχτα το εισόδημα κάθε νοικοκυριού. Οι μισθοί εξανεμίζονται στο πρώτο δεκαπενθήμερο κάθε μήνα.

Το ιδιωτικό χρέος ανέρχεται σήμερα στη Χώρα μας στα 240 δισεκατομμύρια ευρώ, ενώ τα κόκκινα δάνεια εκτιμώνται σε 69 δισεκατομμύρια. Από το σύνολο των ολοκληρωμένων αιτήσεων για εξωδικαστική ρύθμιση των χρεών, πάνω από το 85% καταλήγει σε αποτυχία. Από τα ρυθμιζόμενα ποσά εκτιμάται ότι μόλις το 1/5 αφορά εν τέλει τα κόκκινα δάνεια. Κι όμως, η κυβέρνηση πανηγυρίζει για μια αύξηση στον κατώτατο μισθό που αντιστοιχεί σε μόλις ένα ευρώ την ημέρα, την ώρα που η Χώρα μας κατατάσσεται προτελευταία στην αγοραστική δύναμη στην Ευρωπαϊκή Ένωση, πάνω μόνο από τη Βουλγαρία. Την ώρα που η μέση σύνταξη αγγίζει τα 840 ευρώ ενώ 6 στους 10 λαμβάνουν σύνταξη κάτω των χιλίων ευρώ.

Τα εργατικά ατυχήματα αυξάνονται, οι ελεγκτικοί μηχανισμοί αποδυναμώνονται,η εργοδοτική αυθαιρεσία γιγαντώνεται. Το 2024 καταγράφηκαν στην Ελλάδα 146 εργατικά δυστυχήματα, ενώ το 2023 καταγγέλθηκαν 14.920 εργατικά ατυχήματα εκ των οποίων τα 108 ήταν θανατηφόρα.

Η εικόνα της κυβέρνησης που καταρρέει θεσμικά και πολιτικά, δεν χρειάζεται πια αποδείξεις. Από την αλαζονεία του «41%» οδηγήθηκε στην ταπεινωτική αποχώρηση από την ψηφοφορία για τη διερεύνηση των ευθυνών δύο υπουργών της. Οι επιστολικές ψήφοι που έφθασαν μεταμεσονύκτια στη Βουλή, συνιστούν ευθεία προσβολή στο Σύνταγμα και στους κοινοβουλευτικούς θεσμούς. Πρόκειται για μια κυβέρνηση μειωμένης θεσμικής υπευθυνότητας και πολιτικής αυτοπεποίθησης, που η ίδια θέτει τον εαυτό της σε βαθιά κρίση νομιμοποίησης, φοβούμενη την ψήφο των βουλευτών της!

Το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ αποκαλύπτει με τον πιο ωμό τρόπο αυτό που η πλειονότητα της κοινωνίας γνωρίζει εδώ και καιρό: το «σύστημα» του Μαξίμου έχει αναγάγει τη συγκάλυψη και τον κυνισμό σε βασικές του πολιτικές αρχές. Ο ελληνικός λαός γίνεται μάρτυρας για ακόμη μια φορά της γνωστής αλαζονείας: προσπάθεια αποπροσανατολισμού, απροκάλυπτη μετάθεση ευθυνών, απαξίωση των κοινοβουλευτικών διαδικασιών, με μοναδικό σκοπό την ατιμωρησία υπουργικών στελεχών. Αυτό είναι το πραγματικό πρόσωπο μια κυβέρνησης και ενός Πρωθυπουργού που λειτουργούν σαν να μην οφείλουν λογαριασμό σε κανέναν, που θεωρούν ιδιοκτησία τους την εξουσία και που προσβάλουν τη νοημοσύνη των πολιτών.

Αυτή η περιφρόνηση προς κάθε έννοια δημοκρατικής λογοδοσίας δεν περιορίζεται αποκλειστικά στη δυσώδη υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ. Από τα σκάνδαλα των υποκλοπών έως τις παρεμβάσεις στη Δικαιοσύνη, από τις απευθείας αναθέσεις μέχρι τις απεντάξεις έργων από το Ταμείο Ανάκαμψης, η Νέα Δημοκρατία του Κυριάκου Μητσοτάκη διακατέχεται από μια έντονη δυσανεξία στη διαφάνεια. Δεν είναι τυχαίο ότι κάθε φορά που ζητούνται εξηγήσεις, η απάντηση είναι είτε ένοχη σιωπή είτε επίθεση προς εκείνους που τολμούν να ελέγξουν την εξουσία.

Όταν η Χώρα αντιμετωπίζεται σαν λάφυρο και οι πολίτες σαν ενοχλητικοί θεατές, τότε μιλάμε για καθεστωτικές νοοτροπίες από ένα συγκεντρωτικό σύστημα εξουσίας που έχει χάσει κάθε επαφή με την κοινωνία. Ο Πρωθυπουργός, που κάποτε διαφήμιζε την εικόνα του «μεταρρυθμιστή», έχει εγκλωβιστεί πλέον σε μια αδιέξοδη πολιτική επιβίωσης. Φοβάται τον διάλογο, αποφεύγει τις δύσκολες ερωτήσεις, αρνείται κάθε έλεγχο. Όσο όμως κρύβεται πίσω από την αυλή του Μαξίμου, τόσο θα μεγαλώνει η απόσταση από τις πραγματικές ανάγκες της Χώρας.

Στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση η κατάσταση είναι η χειρότερη των τελευταίων χρόνων. Χιλιάδες κενά εκπαιδευτικών, τα οποία η προπαγάνδα της κυβέρνησης προσπάθησε να χρεώσει στις άδειες μητρότητας των νεοδιόριστων εκπαιδευτικών, οι οποίες στοχοποιήθηκαν για να καλυφθεί η κυβερνητική ανεπάρκεια. Σε μια Χώρα που το δημογραφικό αποτελεί τεράστιο πρόβλημα, το υπουργείο Παιδείας στο οποίο ηγείται η πρώην υπουργός οικογένειας(!), θεωρεί ότι η εργαζόμενη μητέρα αποτελεί πρόβλημα!

Ο δεύτερος κύκλος πρόσληψης χιλιάδων αναπληρωτών, οι οποίοι θα παρουσιαστούν στο σχολείο ένα μήνα μετά την έναρξή του,αποδεικνύει την τραγική κυβερνητική αποτυχία. Το επιτελικό κράτος έχει «τσακιστεί» στα βράχια της καθημερινότητας.

Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ εκπαιδευτικών πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης καλεί όλους τους εκπαιδευτικούς να στείλουν μήνυμα μηδενικής ανοχής στην κυβέρνηση. Να συμμετέχουν στην απεργία της 1^ης Οκτωβρίου και στα συλλαλητήρια σε όλη τη Χώρα.

Απαιτούμε: