

Άρθρο 28 του κτιριοδομικού κανονισμού: Ευθύνη της Πολιτείας και υποχρεώσεις στελεχών εκπαίδευσης και εκπαιδευτικών
Η ορθή χωροθέτηση και η τήρηση των προδιαγραφών των σχολικών κτιρίων δεν είναι απλώς μια τυπική υποχρέωση, αλλά βασική προϋπόθεση για την ασφάλεια και την εύρυθμη λειτουργία των εκπαιδευτικών μονάδων. Ο Κτιριοδομικός Κανονισμός (ΦΕΚ 3985/Β/22-06-2023) αποτελεί έναν κρίσιμο νομοθετικό άξονα που διέπει τη χωροταξική οργάνωση των σχολικών χώρων, θέτοντας προδιαγραφές για την προσβασιμότητα, τον φωτισμό, τον αερισμό και τη λειτουργικότητα των σχολικών εγκαταστάσεων. Το άρθρο 28 του κανονισμού αναφέρεται στις εγκαταστάσεις θέρμανσης των κτιρίων.
Το εδάφιο2.4.1.5 του άρθρου 28 αναφέρει πως,τα λεβητοστάσια και οι χώροι που συνδέονται με την εγκατάσταση θέρμανσης πρέπει να αποτελούν σαφώς ξεχωριστό χώρο εντός ή εκτός του υπόλοιπου οικοδομικού όγκου και να περιβάλλονται από τοίχους. Η επικοινωνία του λεβητοστασίου με το κτίριο πρέπει να γίνεται με διάδρομο ή άλλο χώρο μικρής κυκλοφορίας ατόμων μη κατοικήσιμο.
Πόσοι, όμως, από τους εκπαιδευτικούς και τα στελέχη εκπαίδευσης είναι επαρκώς ενημερωμένοι για το περιεχόμενο και τις επιταγές αυτής της διάταξης η οποία δεν αποτελεί κομμάτι της ειδίκευσής τους; Σε πόσα σχολεία δεν έχει τηρηθεί στην κατασκευή τους η συγκεκριμένη πρόβλεψη του κτιριοδομικού κανονισμού; Η έλλειψη γνώσης γύρω από το άρθρο 28 μπορεί να οδηγήσει σε σοβαρές παραλείψεις, που επηρεάζουν τόσο την ασφάλεια των μαθητών όσο και τις συνθήκες εργασίας των εκπαιδευτικών.
Η ευθύνη για την ορθή χωροθέτηση, τον έλεγχο και την τήρηση των διατάξεων του κανονισμού κατανέμεται μεταξύ διαφόρων φορέων. Σύμφωνα με τα άρθρα 75 παρ. 1 τομέας ΣΤ' του Ν.3463/2006 και 94 παρ. 4 του Ν.3852/2010, η μέριμνα για την απόκτηση γης, τον προγραμματισμό, τη μελέτη και την ανέγερση νέων σχολικών υποδομών, καθώς και για έργα συντήρησης, βελτίωσης και επισκευής των υφιστάμενων διδακτηρίων, εμπίπτει στον τομέα ευθύνης των Δήμων.
Το ερώτημα της ευθύνης τήρησης του κανονισμού παραμένει ανοιχτό και πολυδιάστατο. Ενώ η Πολιτεία μέσω των αρμόδιων υπουργείων και υπηρεσιών είναι αυτή που θεσμοθετεί και καθορίζει τα κτιριοδομικά πρότυπα, η ευθύνη εφαρμογής τους διαχέεται σε πολλούς εμπλεκόμενους φορείς:
Η εφαρμογή του κανονισμού δεν είναι μια αφηρημένη διοικητική πράξη, αλλά ζήτημα ζωής και θανάτου. Το τραγικό περιστατικό του θανάτου μαθητή μπροστά από τον χώρο του καυστήρα του σχολείου του, και οι ευθύνες που καταλογίζονται στους εκπαιδευτικούς λόγω ελλιπούς πρόβλεψης στον εσωτερικό κανονισμό λειτουργίας του σχολείου, αναδεικνύει το κρίσιμο ερώτημα: Είναι ευθύνη της διοίκησης, των εκπαιδευτικών να γνωρίζει, χωρίς να την έχει ενημερώσει κανένας αρμόδιος φορέας, τι προβλέπεται σε ένα άρθρο του κτιριοδομικού κανονισμού;
Αν η σχολική διοίκηση και οι εκπαιδευτικοί δεν έχουν λάβει τις αναγκαίες οδηγίες ή δεν έχει γίνει πρόβλεψη και εφαρμογή μέτρων ασφαλείας στην κατασκευή των σχολικών κτηρίων, γιατί οι εκπαιδευτικοί πρέπει να έχουν την ευθύνη; Πώς για παράδειγμα μπορεί να βρίσκονται καυστήρες μέσα σε σχολικά κτήρια, δίπλα σε αίθουσες εκδηλώσεων ενώ ο κτιριοδομικός κανονισμός προβλέπει άλλα; Τι μπορούν να κάνουν για αυτό οι εκπαιδευτικοί;
Σε αυτό το πλέγμα ευθυνών, η ανάγκη για διαρκή ενημέρωση και έλεγχο είναι αδιαπραγμάτευτη. Η γνώση του κανονισμού δεν πρέπει να θεωρείται πολυτέλεια, αλλά ουσιώδες στοιχείο και βέβαια δεν μπορεί να φορτώνεται στις πλάτες των εκπαιδευτικών οι οποίοι δεν είναι «παντογνώστες» και προφανώς αντιμετωπίζουν δυσκολίες σε ότι αφορά στη γνώση του νομικού πλαισίου και των τεχνικών χαρακτηριστικών.
Το υπουργείο Παιδείας οφείλει μέσω των υπηρεσιών του να κωδικοποιήσει όλη τη νομοθεσία που αφορά στις σχολικές μονάδες και να την γνωστοποιήσει σε αυτές ώστε να διασφαλιστεί ηορθή εφαρμογή των κανονισμών για τη διαμόρφωση ασφαλούς σχολικού περιβάλλοντος.
Η συζήτηση για την ασφάλεια και τη λειτουργικότητα των σχολικών κτιρίων δεν μπορεί να παραμένει στα χαρτιά. Απαιτείται συλλογική δράση, διαφάνεια και λογοδοσία, ώστε να διασφαλιστεί ότι οι μαθητές και οι εκπαιδευτικοί εργάζονται σε συνθήκες που σέβονται και προστατεύουν τα δικαιώματά τους. Η Πολιτεία οφείλει και πρέπει να αναλάβει άμεσα τις ευθύνες της με πρωτοβουλίες ελέγχου και πιστοποίησης των κτιριολογικών εγκαταστάσεων σχολικών μονάδων μέσω των υπηρεσιών της ή των Δήμων.
Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ εκπαιδευτικών πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης θεωρεί ότι απαιτούνται άμεσες ενέργειες της Πολιτείας και των Δήμων οι οποίες θα πρέπει να επικεντρωθούν σε τρεις βασικούς άξονες: έλεγχο, ενημέρωση και λήψη άμεσων μέτρων.
1. Συστηματικός Έλεγχος Σχολικών Κτιρίων
2. Εκπαίδευση και Ενημέρωση Εκπαιδευτικών και Στελεχών
3. Λήψη Άμεσων Μέτρων Βελτίωσης και Ασφαλείας
Η ασφάλεια των μαθητών και των εκπαιδευτικών δεν μπορεί να περιμένει. Χρειάζεται άμεση κινητοποίηση όλων των εμπλεκομένων και διαρκής παρακολούθηση της εφαρμογής των μέτρων.
Δημοκρατική Συνεργασία
Εκπαιδευτικών Π.Ε.
Ενημέρωση για τη δικαστική διεκδίκηση
αναδρομικών του 13ου και 14ου μισθού
Με αφορμή ερωτήματα συναδέλφων για το θέμα της καταβολής των αναδρομικών των δύο τελευταίων χρόνων για τον 13ο και 14ο μισθό (αν δηλαδή πρέπει να κάνουν αγωγές ή όχι), σας ενημερώνουμε για τα εξής:
Για να υπάρξει διεκδίκηση αναδρομικών θα πρέπει η ΑΔΕΔΥ να κερδίσει την πρότυπη δίκη της 6ης Ιουνίου 2025. Αν χαθεί δεν υπάρχουν αναδρομικά.
Στην πρόσφατη δικαστική απόφαση για τους συνταξιούχους, το ΣτΕ έθεσε έναν περιορισμό. Ότι αναδρομικά δικαιούνται μόνο όσοι είχαν κάνει αγωγές μέχρι τον Ιούλιο του 2020, τότε που βγήκε η απόφασή του. Αυτό, φυσικά, δημιουργεί τεράστιες αδικίες και η κυβέρνηση οφείλει να χορηγήσει τα αναδρομικά σε όλους, είτε προσέφυγαν είτε όχι, αφού δικαιώθηκαν. Κάτι τέτοιο, όμως, δεν φαίνεται στον ορίζοντα αφού η κυβέρνηση το αποκλείει.
Τον Δεκέμβρη του 2018, το ΣΤ' Τμήμα του ΣτΕ, με πλειοψηφία 6-1, είχε κρίνει αντισυνταγματικές τις περικοπές των δώρων του νόμου 4093/12 (Τα τελευταία 1000 ευρώ που παίρναμε ετησίως: 500 ευρώ δώρο Χριστουγέννων, 250 δώρο Πάσχα και 250 επίδομα αδείας). Τότε δεκάδες χιλιάδες δημόσιοι υπάλληλοι έκαναν προσφυγές για να μην χάσουν τα αναδρομικά. Ήρθε όμως η Ολομέλεια του ΣτΕ, τον Ιούνιο του 2019 και έκρινε, με πλειοψηφία 24-6,ως συνταγματικές τις περικοπές των δώρων. Έτσι ούτε δώρα ούτε αναδρομικά δόθηκαν.
Η πρότυπη δίκη της 6ης Ιουνίου διεξάγεται από τη μείζονα Ολομέλεια του ΣτΕ και η απόφαση θα είναι αμετάκλητη. Κανείς όμως δεν γνωρίζει εκ των προτέρων τι θα αποφασίσει το ΣτΕ για να συμβουλέψει να κάνετε ή μην κάνετε αγωγές για αναδρομικά. Υπάρχουν δικηγορικά γραφεία που αποστέλλουν μαζικά έντυπα για αγωγές και μάλιστα με ασφυκτικές προθεσμίες επικαλούμενα μερικά, και την ΑΔΕΔΥ κι αυτό είναι απαράδεκτο.
Ως Παράταξη ξεκαθαρίζουμε ότι κανείς δεν νομιμοποιείται, καθώς δεν διαθέτει κρυφή γνώση ή σοφία, να δώσει κατεύθυνση για το τι θα πρέπει να κάνουν οι συνάδελφοι. Άλλωστε κάτι τέτοιο δεν έχει κάνει ούτε η ΑΔΕΔΥ. Ο καθένας θα συνεκτιμήσει και θα σταθμίσει όλα τα δεδομένα και θα αποφασίσει, έχοντας βέβαια στο μυαλό του ότι τα δικηγορικά γραφεία έχουν οικονομικά συμφέροντα από αυτή την υπόθεση.
Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ εκπαιδευτικών πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης θεωρεί πως η δικαστική διεκδίκηση της επαναφοράς του 13ου και 14ου μισθού είναι μια συμπληρωματική ενέργεια άσκησης πίεσης προς την κυβέρνηση. Η θέση μας είναι ότι η Κυβέρνηση οφείλει με πολιτική απόφασή της να επαναφέρει τα δώρα, όπως με πολιτική απόφαση κόπηκαν.
Γι αυτό και καλούμε όλους τους συναδέλφους να δώσουν μαζικά το «παρών» στις κινητοποιήσεις που γίνονται σε όλη τη Χώρα, με αυτό το θέμα.
Δημοκρατική Συνεργασία
Εκπαιδευτικών Π.Ε.
Απαιτούμε δικαιοσύνη και απόδοση ευθυνών εκεί που υπάρχουν!
Όχι στη συγκάλυψη!
Όλοι στην απεργία και στα συλλαλητήρια στις 28 Φεβρουαρίου 2025!

Ζούμε σε ένα περιβάλλον αυξημένης αβεβαιότητας με εξελίξεις πρωτόγνωρες για τα διεθνή, ευρωπαϊκά και εθνικά δεδομένα. Η εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία και οι πολεμικές επιχειρήσεις με χιλιάδες αθώα θύματα, συνεχίζονται. Η άνοδος του Τραμπ στην εξουσία, οι εξωφρενικές του δηλώσεις, οι παράλογες πρωτοβουλίες του και οι απειλές του απέναντι σε κράτη όπως ο Καναδάς, ο Παναμάς και η Δανία, δείχνουν ότι τα πράγματα δεν θα είναι καθόλου εύκολα. Με νωπή ακόμα τη σφαγή στη Γάζα έφτασε να δηλώνει προσβλητικά για την ανθρωπότητα ότι πρέπει να μετατραπεί σε τουριστικό θέρετρο!
Οι παγκόσμιες ανισότητες του πλούτου διαρκώς διογκώνονται. Μόλις σε τέσσερα χρόνια οι πέντε πλουσιότεροι άνθρωποι στον κόσμο είδαν την περιουσία τους να διπλασιάζεται, την ώρα που πέντε δισεκατομμύρια άνθρωποι έγιναν φτωχότεροι.
Η κλιματική κρίση και οι φυσικές καταστροφές αποτελούν πλέον τη νέα «κανονικότητα», δοκιμάζοντας την ανθεκτικότητα των κοινωνιών μας. Η άνοδος των αναθεωρητικών δυνάμεων που δεν σέβονται το Διεθνές Δίκαιο και στοχεύουν να ξαναχαράξουν τα ήδη γνωστά κρατικά σύνορα, καθιστά το διεθνές πλαίσιο πιο ρευστό, πιο απρόβλεπτο και επικίνδυνο. Την ίδια στιγμή, η Ευρώπη βρίσκεται χωρίς ενεργειακή, στρατιωτική και οικονομική αυτονομία μέσα σε ένα ασφυκτικό περιβάλλον.
Ενώ όλα αυτά συμβαίνουν γύρω μας επηρεάζοντας καθημερινά και καθοριστικά τη ζωή μας, τα πράγματα στο εσωτερικό της Χώρας δεν είναι καλύτερα. Το κόστος ζωής έχει εκτιναχτεί στα ύψη. Η αγοραστική δύναμη του λαού μας είναι η δεύτερη μικρότερη ανάμεσα στις 27 χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Το δικαίωμα στη στέγαση έχει μετατραπεί σε είδος πολυτελείας. Η πρόσβαση σε υπηρεσίες υγείας δυσκολεύει μέρα με τη μέρα. Οι ιδιωτικές δαπάνες υγείας είναι οι δεύτερες υψηλότερες στην Ευρώπη. Οι αγρότες βλέπουν το κόστος παραγωγής να αυξάνεται ραγδαία, εξαιτίας του υπερβολικά υψηλού ενεργειακού κόστους. Η ελληνική περιφέρεια εγκαταλείπεται και ερημώνει, τα χωριά μας γίνονται χωριά -φαντάσματα, με αποτέλεσμα να μην έχουμε πια μόνο εξωτερική, αλλά και εσωτερική μετανάστευση.
Η κυβέρνηση αντί να απαντήσει στις προκλήσεις με έργο, ξηλώνει το κοινωνικό κράτος, τη δημόσια υγεία, τη δημόσια παιδεία και υποτιμά τη δικαιοσύνη, τις ανεξάρτητες αρχές και το κράτος δικαίου.
Η επιτομή, όμως, αυτής της όλο και αυξανόμενης θεσμικής παρακμής είναι η τραγωδία των Τεμπών μέσα από την οποία αναδείχθηκαν σημαντικότατα ζητήματα, όπως η αποκάλυψη ενός κράτους που δε λειτουργεί, που δεν ελέγχεται και μιας κυβέρνησης που δεν αναλαμβάνει την παραμικρή πολιτική ευθύνη, όπως η αδήριτη ανάγκη για αλήθεια και δικαιοσύνηστη διαχείριση του τρομακτικού δυστυχήματος με 57 νεκρούς που αποδεικνύει την έλλειψη διαφάνειας και λειτουργίας Κράτους δικαίου και επιτρέπει τη συγκάλυψη πράξεων και ευθυνών.
Από την πρώτη στιγμή ο Πρωθυπουργός έβγαλε πόρισμα, λες και ήταν εμπειρογνώμονας!Λίγες ημέρες μετά το δυστύχημα στα Τέμπη, δήλωνε σε συνέντευξη: «Γνωρίζουμε ακριβώς τι μετέφερε το εμπορικό τρένο. Δεν υπήρχε τίποτα εύφλεκτο. Η σύγκρουση ήταν τόσο βίαιη και τόσο σφοδρή που προκάλεσε –αυτό μας λένε οι ειδικοί– μια πρώτη ανάφλεξη και προφανώς στη συνέχεια υπήρχαν εύφλεκτα υλικά, λάδια, τα οποία πήραν φωτιά, όταν έγινε η σύγκρουση».
Δύο χρόνια αργότερα, σε νέα του συνέντευξή μετά από τα μεγαλειώδη συλλαλητήρια σε όλη τη Χώρα, δήλωσε ότι είναι πιθανόν κάτι άλλο να υπήρχε! Υπέδειξε, μάλιστα, ως τον κύριο υπεύθυνο τη Hellenic Train. Όπως προκύπτει όμως, μάλλον μόνο τα δικά της στοιχεία και τις πληροφορίες αποδεχόταν 15 μέρες μετά το δυστύχημα, για αυτό και δεν περίμενε πορίσματα! Εμπιστευόταν αυτόν που σήμερα υποδεικνύει ως θύτη!
Με καθυστέρηση διετίας ο Πρωθυπουργός ουσιαστικά ομολόγησε, ότι όλα όσα βιαστικά έσπευσε να διαβεβαιώσει τον ελληνικό λαό ότι συνέβησαν, ήταν αναπόδεικτα, ατεκμηρίωτα και με εμφανή διάθεση να κλείσει γρήγορα το θέμα γιατί ακολουθούσαν βουλευτικές εκλογές. Ακόμα και αν δεν είχε σωστή ενημέρωση, αποδέχτηκε πως είναι ένας απρόσεκτος και αναξιόπιστος Πρωθυπουργός. Μοίρασε ευθύνες σε Πυροσβεστική, ΟΣΕ, Hellenic Train, επιχειρώντας να βάλει τον εαυτό του στο απυρόβλητο. Ενώ επένδυσε συνειδητά στη χειραγώγηση, τώρα ψάχνει τρόπο να αποδράσει από τις ευθύνες του. Αλήθεια, αν δεν γίνονταν τα συλλαλητήρια θα έλεγε όλα αυτά ο κύριος Μητσοτάκης; Πότε άραγε πληροφορήθηκε ότι όσα δήλωνε στις 21 Μαρτίου του 2023, δεν ήταν αληθή;
Ο υπουργός Δικαιοσύνης αιτιολογώντας το πέπλο προστασίας που άπλωσε ξεδιάντροπα η κυβερνητική πλειοψηφία στις ευθύνες του Κώστα Καραμανλή, δήλωσε ότι απέρριψαν την πρόταση για προανακριτική επιτροπή στη βάση του πορίσματος της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας, γιατί δεν αφορούσε την τραγωδία στα Τέμπη, αλλά μια σύμβαση! Παρέλειψε βέβαια να αναφέρει ότι η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία ζητούσε να διερευνηθεί για παράβαση καθήκοντος ο Κώστας Καραμανλής και ότι αν είχε ολοκληρωθεί η σύμβαση 717 θα υπήρχε τηλεδιοίκηση, η οποία θα είχε σταματήσει τα τρένα ακόμη και αν είχαν μπει σε τροχιά σύγκρουσης. Συνεπώς αυτή η «μία σύμβαση» έχει απόλυτη σχέση με την τραγωδία των Τεμπών όπως λέει ρητά και το πόρισμα της τριμελούς επιτροπής εμπειρογνωμόνων, που όρισε η ίδια η κυβέρνηση. Είναι καθολική η παραδοχή σε όλες τις πραγματογνωμοσύνες ότι αν τα συστήματα ασφαλείας είχαν εφαρμοστεί, η τραγωδία δεν θα είχε συμβεί. Η αλλοίωση επίσης του χώρου χωρίς την άδεια των ανακριτικών και εισαγγελικών αρχών είναι σαφέστατα παράνομη πράξη και οφείλει να διερευνηθεί σε βάθος.
Δυστυχώς για την κυβέρνηση και τον ίδιο τον Πρωθυπουργό ο ελληνικός λαός έχει βγάλει τα συμπεράσματα του και γνωρίζει ότι η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας και ο κύριος Μητσοτάκης υπηρέτησαν ανελλιπώς επί δύο χρόνια τη συγκάλυψη. Είναι ανεπίτρεπτο να εξακολουθούν να παίζουν με τη νοημοσύνη εκατομμυρίων Ελλήνων που θέλουν αλήθεια, διαφάνεια και να οδηγηθούν στη δικαιοσύνη αυτοί που ευθύνονται για αυτήν την τραγωδία στην οποία έχασαν με άδικο και απάνθρωπο τρόπο τις ζωές τους 57 συνάνθρωποί μας.
Είναι επίσης τραγικό ότι, ακόμα και σήμερα, δεν υπάρχει κανένα σοβαρό κυβερνητικό σχέδιο για τον σιδηρόδρομο, δεν υπάρχει καμία διαβεβαίωση για την ασφάλεια του. Δύο χρόνια μετά την τραγωδία εξακολουθούμε να βλέπουμε εικόνες με διαβάσεις μέσα στον αστικό ιστό, όπου οι υπάλληλοι ιδιωτικών εταιρειών που έχουν την ευθύνη κοιμούνται ή απουσιάζουν!Υπάρχει ένα χάος παράλληλων αρμοδιοτήτων που πρέπει να ρυθμιστεί, γιατί το σιδηροδρομικό δίκτυο είναι αναγκαίο για τη Χώρα και τους πολίτες της. Η κυβέρνηση όμως δεν κάνει τίποτα ουσιαστικό. Είναι χαρακτηριστικό ότι έχει διατεθεί μόλις 4‰ του προγράμματος «Ελλάδα 2.0», ελάχιστο ποσοστό σε σχέση με τις υπόλοιπες Ευρωπαϊκές Χώρες που ο μέσος όρος είναι 10%.
Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ εκπαιδευτικών πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης ενώνει τη φωνή της με όλες τις φωνές του ελληνικού λαού που απαιτούν απόδοση ευθυνών και δικαιοσύνη, που απαιτούν να μπει τέλος στη συγκάλυψη, που απαιτούν κράτος δικαίου, που απαιτούν ασφάλεια στις μεταφορές και σε όλες τις υπηρεσίες και καλεί όλα τα μέλη της σε συμμετοχή στην απεργία της ΑΔΕΔΥ στις 28 Φεβρουαρίου και στα συλλαλητήρια που θα πραγματοποιηθούν σε όλη τη Χώρα με βάση τις αποφάσεις του Συλλόγου συγγενών των θυμάτων του τραγικού δυστυχήματος των Τεμπών.
Δημοκρατική Συνεργασία
Εκπαιδευτικών Π.Ε.
Συνοπτικός συνταξιοδοτικός οδηγός
2025
Αίτηση παραίτησης
Αίτηση παραίτησης μόνιμου εκπαιδευτικού πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης που υποβάλλεται από 1ης Φεβρουαρίου μέχρι και την πρώτη εργάσιμη ημέρα, μετά την πάροδο του πρώτου δεκαημέρου του Φεβρουαρίου, θεωρείται ότι έχει γίνει αποδεκτή και λύεται αυτοδικαίως η υπαλληλική σχέση στις 31 Αυγούστου με τη λήξη του σχολικού έτους (άρθρο 46 του ν.4777/2021).
Για το 2025 η προθεσμία είναι από την 1η Φεβρουαρίου έως και τις 11 Φεβρουαρίου.
Ανάκληση αίτησης παραίτησης
Ανάκληση αίτησης παραίτησης, λόγω μη ύπαρξης ειδικής νομοθετικής ρύθμισης για το εκπαιδευτικό προσωπικό, μπορεί να κατατίθεται μέσα σε ένα μήνα από την ημερομηνία υποβολής της αίτησης παραίτησης, σύμφωνα με την παρ. 4 του άρθρου 148 τουν.3528/2007.
Διαβάστε εδώ:files/___2025_1.pdf