

Σχέδιο Υπουργικής απόφασης για τις σχολικές εκδρομές:
Η γραφειοκρατία γιγαντώνεται, η κοινή λογική αναζητείται…
Οι εκπαιδευτικές εκδρομές αποτελούν μέρος της εκπαιδευτικής διαδικασίας και παρέχουν στους μαθητές ευκαιρίες για μάθηση εκτός τάξης και σχολείου. Αποτελούν μαθησιακό εργαλείο το οποίο μπορεί να αξιοποιηθεί προκειμένου να επιτευχθεί άμεση και βιωματική αντίληψη και εμπειρική κατάκτηση της γνώσης. Ενισχύουν την εξωστρέφεια του σχολείου και το διασυνδέουν με την τοπική και ευρύτερη κοινωνία, με φορείς εκπαίδευσης και πολιτισμού. Η παροχή υψηλής ποιότητας και μεγάλης ποικιλίας εκπαιδευτικών εκδρομών εμπλουτίζει τη σχολική ζωή και ευαισθητοποιεί τους μαθητές μέσω της βιωματικής μάθησης και της έρευνας πεδίου και τους προσθέτει εμπειρίες που δεν είναι διαθέσιμες εντός του σχολικού χώρου.
Παρά τις εξαγγελίες του Υπουργείου Παιδείας για τη θέσπιση ενός σύγχρονου πλαισίου που θα διέπει τις εκπαιδευτικές εκδρομές, το σχέδιο Υπουργικής Απόφασης που παρουσίασε, δε δίνει λύση στα προβλήματα και τις «γκρίζες» ζώνες υποχρεώσεων και ευθυνών,......Διαβαστε εδω : files/__1.pdf
Το ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ ΖΕΙ
στους διαρκείς αγώνες για ειρήνη, ελευθερία, δημοκρατία και δικαιοσύνη!
Συμπληρώνονται 51 χρόνια από τον αγωνιστικό και παλλαϊκό ξεσηκωμό του Νοέμβρη του 73 στο Πολυτεχνείο. Τα χρόνια που πέρασαν ωστόσο δεν μπορούν να επιβάλλουν ούτε τη λήθη, ούτε την αλλοίωση ή την παραχάραξη αλλά ούτε και την ανατροπή των μηνυμάτων και των ιδανικών εκείνου του Νοέμβρη. Ο ελληνικός λαός για άλλη μια φορά φέτος, με τα συμμετοχή του σε εκδηλώσεις και πορείες θα καταδείξει ότι τα ιδανικά και ο προσανατολισμός που χάραξε η κορυφαία στιγμή και έκφραση της αντιδικτατορικής πάλης δεν φθείρονται.
Δεν πρέπει να λησμονηθεί επίσης, ότι ο ελληνικός λαός αντιστάθηκε από την πρώτη στιγμή, παρά τις περί του αντιθέτου αιτιάσεις κάποιων νοσταλγών των πραξικοπηματιών. Μια σειρά από αντιστασιακές πράξεις πριν την εξέγερση του Πολυτεχνείου αντηχούν στην αιωνιότητα.
Η σύλληψη και φυλάκιση του Μανώλη Γλέζου, οι δολοφονίες των αγωνιστών Γρηγόρη Λαμπράκη, Σωτήρη Πέτρουλα, Νικηφόρου Μανδηλαρά, οι φυλακίσεις αγωνιστών, οι εξορίες, ο βασανισμός αγωνιστών στα κολαστήρια του ΕΑΤ-ΕΣΑ και στη διαβόητη Μπουμπουλίνας, με εμβληματικές περιπτώσεις τον Αλέκο Παναγούλη, τον Σπύρο Μουστακλή, τον Σάκη Καράγιωργα και τον Περικλή Κοροβέση.
Η απόπειρα δολοφονίας του δικτάτορα Παπαδόπουλου από τον Αλέκο Παναγούλη, η κηδεία του «Γέρου της Δημοκρατίας» Γεωργίου Παπανδρέου που πήρε παλλαϊκό αντιδικτατορικό χαρακτήρα, το μήνυμα-μανιφέστο του Γιώργου Σεφέρη στο BBC, η αυτοθυσία του φοιτητή Κώστα Γεωργάκη στη Γένοβα, το κίνημα του Ναυτικού και η κατάληψη της Νομικής.
Τα τραγούδια του Μίκη, του Λοϊζου, του Λεοντή, η φωνή του Νίκου Ξυλούρη, χαλύβδωσαν το αγωνιστικό φρόνημα της ελληνικής νεολαίας στη διάρκεια της δικτατορίας. Η «Δημοκρατική Άμυνα», το Πανελλήνιο Απελευθερωτικό Κίνημα (ΠΑΚ) και ο Ανδρέας Παπανδρέου, μαζί με άλλες αντιστασιακές οργανώσεις συνετέλεσαν καθοριστικά στην απονομιμοποίηση και διεθνή απομόνωση της χούντας.
Το Πολυτεχνείο του 1973 όμως, συσπειρώνοντας δυνάμεις και ενώνοντας θελήσεις, αποτέλεσε στην κύρια έκφραση του την ανώτερη αντιδικτατορική εκδήλωση του ελληνικού λαού. Υπήρξε αναμφισβήτητα, και σαν τέτοια έχει χαραχτεί στη συλλογική μας μνήμη, η σημαντικότερη πράξη αντίστασης ενάντια στην αμερικανοκίνητη χούντα των συνταγματαρχών. Σηματοδότησε τη διάθεση της ελληνικής νεολαίας να βγει αγωνιστικά στο προσκήνιο και να θέσει τέρμα στον αυταρχισμό και την καταστροφική πολιτική της Χούντας.
Το σύνθημα «Ψωμί, Παιδεία, Ελευθερία» που κυριάρχησε εκείνες τις ημέρες, μαζί με την καθολική απαίτηση για εθνική ανεξαρτησία που υπήρχε παντού, στην πύλη του Πολυτεχνείου στους λόγους και τα γραπτά εκείνης της εποχής, συμπύκνωσε με μοναδικό τρόπο, με τρεις μόνο λέξεις, τα επιτακτικά αιτήματα του ελληνικού λαού και της νεολαίας. Μας εμπνέει και σήμερα, όχι μόνο η μαχητικότητα και το αγωνιστικό πνεύμα, αλλά και η διαχρονικότητα των αιτημάτων: η δικαιοσύνη, η διασφάλιση αξιοπρεπούς διαβίωσης, ο αγώνας για την ισότιμη πρόσβαση στην εκπαίδευση και την υγεία, η υπεράσπιση των ατομικών και κοινωνικών δικαιωμάτων.
Το μήνυμα του Πολυτεχνείου πρέπει να μεταφραστεί με τον κώδικα της σημερινής συγκυρίας, αποτελώντας εφαλτήριο νέων διεκδικητικών αγώνων και κατακτήσεων. Οφείλουμε να προστατεύουμε και να υπερασπιζόμαστε τη δημοκρατία, τη δημόσια παιδεία και υγεία και να ενισχύουμε τους δεσμούς κοινωνικής αλληλεγγύης. Οφείλουμε να διαφυλάξουμε πρώτα από όλα την ίδια την ιστορική μνήμη. Τα γεγονότα αποδεικνύουν την εξαιρετική ευθραυστότητα της δημοκρατίας και της εθνικής μας ακεραιότητας, την ανάγκη ύπαρξης μιας κουλτούρας εγρήγορσης και κινητοποίησης από την πλευρά της κοινωνίας.
Το σύνθημα «ψωμί, παιδεία, ελευθερία» παραμένει επίσης επίκαιρο, κυρίως διότι τοποθετεί την Παιδεία σε θέση στυλοβάτη των αιτημάτων για την δημοκρατία, τις συλλογικές και ατομικές ελευθερίες και την αναδιανομή του πλούτου, την ίδια στιγμή μάλιστα που η Τεχνητή Νοημοσύνη και οι άλλες εξελίξεις της επιστήμης και της τεχνολογίας απειλούν να αφήσουν πίσω για πάντα, στρώματα και κοινωνικές τάξεις που στερούνται των μορφωτικών εργαλείων κατανόησης και ελέγχου των μηχανισμών τους.
Το σημερινό Πολυτεχνείο βρίσκεται στις διεκδικήσεις για τη διεύρυνση των δικαιωμάτων των εργαζομένων, στους αγώνες για την εξάλειψη των ανισοτήτων, στους αγώνες για αυτοδιάθεση των λαών, για παγκόσμια ειρήνη και ασφάλεια.
Όλοι στους αγώνες!
Όλοι στις πορείες!!
Δημοκρατική Συνεργασία
Εκπαιδευτικών Π.Ε.
Παράλληλη στήριξη:
Το «αποπαίδι» της εκπαίδευσης
Σύμφωνα με την εγκύκλιο του Υ.ΠΑΙ.Θ.Α. με αρ. πρωτ.: 48877/Δ3/14-05-2024ολοκληρώθηκε, τη Δευτέρα 21/10/2024, η δεύτερη φάση υποβολής αιτημάτων που οι γονείς όφειλαν να έχουν καταθέσει το σύνολο των απαραίτητων δικαιολογητικών για την έγκριση παράλληλης στήριξης συνεκπαίδευσης.
Οι γονείς είναι σε απόγνωση και προσπαθούν να βρουν λύση σε ένα πρόβλημα που η ίδια η Πολιτεία θα έπρεπε να έχει φροντίσει, πριν από την έναρξη του σχολικού έτους, με έναν στοιχειώδη προγραμματισμό για την κάλυψη όχι μόνο των κενών στην Παράλληλη Στήριξη αλλά και όλων των κενών τόσο στη Γενική όσο και στην Ειδική Αγωγή. Ο όποιος «προγραμματισμός» του Υπουργείου Παιδείας αποδείχτηκε ανεδαφικός!
Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ εκπαιδευτικών πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης απαιτεί την πλήρη κάλυψη όλων των κενών στην Παράλληλη Στήριξη. Η εκπαίδευση δεν αντέχει άλλες περικοπές! Δεν υπάρχουν παιδιά κατώτερου Θεού…
Δημοκρατική Συνεργασία
Εκπαιδευτικών Π.Ε.
Απεργία ΓΣΕΕ – ΑΔΕΔΥ τηνΤετάρτη 20 Νοεμβρίου 2024!
Απαντάμε μαζικά στην αλαζονεία και την ανικανότητα της κυβέρνησης της ΝΔ!
Όλοι στον αγώνα!
Η ελληνική κοινωνία στενάζει από το βάρος της ακρίβειας η οποία εξαφανίζει τα εισοδήματά της. Οι εργαζόμενοι δεν μπορούν στοιχειωδώς να ανταποκριθούν στα καθημερινά τους έξοδα. Οι στρατιές των ανέργων και των υποαπασχολούμενων διαρκώς μεγαλώνουν.
Χιλιάδες ασθενείςπεριμένουν σε λίστες ντροπής για ένα χειρουργείο, ενώ το ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό εργάζεται στα όρια της εξάντλησης για να κρατήσει όρθιο το ΕΣΥ.
Η ελληνική περιφέρεια ερημώνει. Τα χωριά μας σε λίγο θα είναι χωριά – φαντάσματα. Οι δημιουργικές δυνάμεις της εργασίας και της παραγωγής παρατηρούν το τρένο του Ταμείου Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας να περνά από μπροστά τους ως άλλη μια ακόμα χαμένη ευκαιρία, και στο πρώτο βαγόνι βρίσκονται ξανά οι κολλητοί του κ. Μητσοτάκη και η εγχώρια ολιγαρχία.
Η υπογεννητικότητα έχει αποκτήσει εκρηκτικές διαστάσεις. Η Χώρα γερνάει, ο πληθυσμός μειώνεται διαρκώς, οι νέοι μεταναστεύουν και η κυβέρνηση ευρισκόμενη σε διαρκή σύγχυση νομίζει ότι όλα αυτά θα αντιμετωπιστούν μόνο με την αύξηση του επιδόματος γέννησης παιδιού!
Πάνω από τους μισούς εργαζόμενουςαμείβονται με λιγότερα από 1.000 ευρώ, με την αγοραστική δύναμη των πολιτών να είναι η δεύτερη χειρότερη μεταξύ των 27 χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Μπροστά μόνο από τη Βουλγαρία. Η ανεργία των νέων γυναικών χτυπά «κόκκινο» καταγράφοντας θλιβερή πρωτιά σε όλη την Ευρώπη. Η νέα γενιά εργάζεται σε συνθήκες «γαλέρας» για 400 ευρώ και είναι αναγκασμένη να ζει με τους γονείς της ακόμα και σε ηλικίες που υπό άλλες συνθήκες θα είχε δημιουργήσει δική της οικογένεια.
Οι νεοδιόριστοι εκπαιδευτικοί με μισθούς πείνας των 776 ευρώ τον μήνα, εργάζονται σε όλη την Ελλάδα για να αποκτήσουν μόρια μετάθεσης, στηριζόμενοι από τους γονείς τους καθώς δεν μπορούν να επιβιώσουν με τον μισθό τους. Η κυβέρνηση ανακοίνωσε αυξήσεις κοροϊδία της τάξης των 12 ευρώ καθαρά τον μήνα, από 1 Απριλίου 2025! Ο μισθός του νεοδιόριστου εκπαιδευτικού είναι χαμηλότερος, σε ετήσια βάση, από τον μισθό του ανειδίκευτου εργάτη. Έτσι ιεραρχεί η κυβέρνηση την προσφορά και ρόλο των εκπαιδευτικών στην κοινωνία εξαθλιώνοντάς τους με μισθούς πείνας! Τα ίδια συμβαίνουν και με τους αναπληρωτές, της καλοκαιρινής ανεργίας, της εργασιακής ανασφάλειας και της διαρκούς μετακίνησης κάθε χρόνο, σε όλη τη Χώρα.
Ισχυρά ολιγοπώλιαέχουν συγκροτηθεί σε κρίσιμους τομείς της αγοράς, στην υγεία, την ενέργεια, τα τρόφιμα, τις τράπεζες, αισχροκερδώντας στην πλάτη του ελληνικού λαού.
Τα ενοίκια έχουν αυξηθεί σχεδόν 50% την τελευταία τετραετία και την ίδια ώρα ο αριθμός των διαθέσιμων προς πώληση ακινήτων μειώθηκε κατά 20% στην Αθήνα, εκτοξεύοντας στα ύψη τις τιμές. Η ενοικίαση αξιοπρεπούς σπιτιού σε λογική τιμή, αποτελεί άπιαστο όνειρο για τις λαϊκές οικογένειες και ιδιαίτερα για τη νέα γενιά. Το φαινόμενο εκπαιδευτικοί να κοιμούνται σε σκηνές, σε αυτοκίνητα, σε camping, αποτελεί καθημερινότητα και δεν εκπλήσσει πια κανέναν.
Οι κυβερνητικές παρεμβάσεις, όπως πάντα, είναι πολύ λίγες και έρχονται πολύ αργά. «Μπαλώματα» για επικοινωνιακή χρήση, μακριά από τις πραγματικές ανάγκες της κοινωνίας.
Σε όλα αυτά προστίθεται η κυβερνητική αλαζονεία, η οποία σε πάρα πολλές περιπτώσεις καταντάει εξοργιστική. Ο Κυβερνητικός Εκπρόσωπος δήλωσε κυνικά αναφορικά με τις αυξήσεις των ενοικίων, ότι «ο ένας πληρώνει παραπάνω και ο άλλος εισπράττει περισσότερα»(!), αποτυπώνοντας πόσο μακριά είναι η κυβέρνηση από τη δύσκολη καθημερινότητα χιλιάδων πολιτών, εξαιτίας της στεγαστικής κρίσης..
Τον έκτο χρόνο της Νέας Δημοκρατίας στο τιμόνι της Χώρας, οι πολίτες δεν έχουν πλέον τίποτε άλλο να προσδοκούν από την κυβέρνηση και τον Πρωθυπουργό.Όλοι έχουν «χορτάσει από υποσχέσεις για καλύτερες ημέρες, οι οποίες ποτέ δεν έρχονται. Στη σημερινή Ελλάδα απλώνονται «τείχη» για τους μη προνομιούχους, τη μεσαία τάξη και τη νέα γενιά.
Ο κόσμος της εργασίας οφείλει να καταθέσει αγωνιστικά την αντίθεσή του στην κρατούσα κατάσταση. Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ εκπαιδευτικών πρωτοβάθμιας εκπαίδευσηςκαλεί όλους τους εκπαιδευτικούς να συμμετέχουν μαζικά στην 24ωρη απεργιακή κινητοποίηση και στα συλλαλητήρια, στις 20 Νοεμβρίου 2024. Να δώσουμε όλοι μαζί μια απάντηση στην αυτάρεσκη αλαζονεία της κυβέρνησης της ΝΔ. Να απαιτήσουμε όλοι μαζί καλύτερες ημέρες για την Παιδεία στη Χώρα μας.
Διεκδικούμε:
ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ!
ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΧΑΡΙΖΕΤΑΙ. ΟΛΑ ΚΕΡΔΙΖΟΝΤΑΙ ΜΕ ΑΓΩΝΕΣ!
Δημοκρατική Συνεργασία
Εκπαιδευτικών Π.Ε.