Η Δημοκρατική Συνεργασία Εκπαιδευτικών Π.Ε.  σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι αποδέχεται ή ενστερνίζεται κατά οποιονδήποτε τρόπο τις εκφραζόμενες, στους χώρους του διαδικτυακού της τόπου,  προσωπικές ιδέες και αντιλήψεις που εκφράζονται μέσω των άρθρων και των δημοσιευμάτων που φιλοξενεί από άλλους διαδικτυακούς τόπους ή από Μ.Μ.Ε..Οι υπογράφοντες των άρθρων, των δημοσιευμάτων  και των σχολίων παραμένουν αποκλειστικά υπεύθυνοι για το περιεχόμενό τους.

ΝΙΚΟΣ ΦΑΣΦΑΛΗΣ, Αιρετός ΚΥΣΠΕ- Απολογισμός της λειτουργίας και της δράσης μου ως αιρετός του Κλάδου στο ΚΥΣΠΕ στην 86η Γ.Σ. της ΔΟΕ

 

 

Αγαπητοί συνάδελφοι του Προεδρείου της 86ης Γενικής Συνέλευσης του κλάδου, συνάδελφοι και συναδέλφισσες του Προεδρείου του Διοικητικού Συμβουλίου της ΔΟΕ, συναδέλφισσες και συνάδελφοι αντιπρόσωποι των Συλλόγων της χώρας, ανεβαίνω στο βήμα αυτό του κλάδου με το αίσθημα της ευθύνης του αιρετού του ΚΥΣΠΕ. Μια θέση που ανέλαβα με την ψήφο τη δική σας.

Υπηρέτησα, όπως όλοι γνωρίζετε, τον κλάδο στο Διοικητικό Συμβούλιο σχεδόν από όλες τις θέσεις ευθύνης τα προηγούμενα χρόνια. Στη διετία που πέρασε τα πεπραγμένα αυτά όλα θα αποτελέσουν βέβαια θέμα κριτικής σας τις επόμενες μέρες αλλά και αφορμή να ξεπηδήσουν εγερτήριες ιδέες για το αύριο της ελληνικής παιδείας, υπηρέτησα τον κλάδο από τη θέση του Γενικού Γραμματέα μέχρι το Γενάρη του ’17, όταν ανέλαβα την ευθύνη του αιρετού. Τα πεπραγμένα αυτής της διετίας θα εγκριθούν από σας όταν κριθούν στην διαδικασία που ακολουθεί.

Πριν μπω, λοιπόν, στον απολογισμό θέλω να απευθύνω ένα μεγάλο ευχαριστώ απ’ τα βάθη της καρδιάς μου για την εμπιστοσύνη που δείξαν οι συνάδελφοι σε μια πράγματι ιδιαίτερα δύσκολη περίοδο για τη χώρα, για τον κλάδο, αλλά και για το συνδικάτο. Οι συνάδελφοί μας στις εκλογές προσήλθαν στις κάλπες τόσο για την ανάδειξη αντιπροσώπων όσο και των αιρετών, με πρωτοφανή συμμετοχή.

Και αν τρέξω πίσω τη μνήμη μου πριν από 10 χρόνια καλούσα τους συναδέλφους κάποιων παρατάξεων, οι οποίοι τότε βάζαν ζητήματα οικονομικά, προνομίων τα ονόμαζαν και άλλα τέτοια παρόμοια, να σταματήσουν να ρίχνουν νερό στον μύλο των μέσων ενημέρωσης που προετοιμάζαν το έδαφος για να φθείρουν το συνδικάτο. Το συνδικαλιστικό κίνημα είναι εμπόδιο πράγματι σε αυτά όλα που έχουν σχεδιάσει εδώ και χρόνια.

Σας είχα αναφέρει τότε βέβαια και σας είχα αναλύσει στηριζόμενος σε ένα άρθρο του Τσόμσκι ο οποίος έλεγε ότι στην Αμερική την περασμένη δεκαετία για να φθείρουν το συνδικαλιστικό κίνημα σκεφτήκαν και υλοποίησαν το εξής: αντί να ξοδεύουν μεγάλα ποσά για να αντιμετωπίζουν τις απεργίες και τους αγώνες των εργαζομένων, είχαν καλέσει -το λέω για τους νεώτερους εδώ μέσα- είχαν καλέσει σκηνοθέτες, είχαν καλέσει σεναριογράφους και τους χρηματοδοτήσαν ώστε να παρουσιάζουν το ρόλο του συνδικαλιστή σε οποιαδήποτε ταινία  να είναι φορτισμένος αρνητικά, να τον παρουσιάζουν ως πρόσωπο διεφθαρμένο, έτσι ώστε υποσυνείδητα στην κοινωνία πέρασε η πλήρης απαξίωσή του!

Αυτό το σχέδιο, λοιπόν, υλοποίησε η εργοδοσία, το προχωρήσανε και έτσι καταφέραν να αποδομήσουν τα συνδικάτα εκεί! Το ίδιο, λοιπόν, προετοίμασαν και κατάφεραν και στη χώρα μας. Άρα λοιπόν, πρέπει πρώτα απ’ όλα να στηρίξουμε με όλες μας τις δυνάμεις μας και το θεσμό του αιρετού και το θεσμό του Διοικητικού Συμβουλίου της ΔΟΕ και να στρατευθούμε όλοι πίσω απ’ τις αποφάσεις της Διδασκαλικής Ομοσπονδίας της Ελλάδας. Το λέω αυτό, πίσω απ’ τις αποφάσεις, γιατί σε λίγο θα σας αποδείξω ότι αυτό ενώ λέγεται εδώ μέσα από κάποιους στην πορεία θα δείτε, λοιπόν, τι κάνουν όταν αναλαμβάνουν κυβερνητικές ή άλλες θέσεις.

Συναδέλφισσες και συνάδελφοι,

Είμαι ιδιαίτερα συγκινημένος για την τιμή που έχω να σας εκπροσωπώ στο ΚΥΣΠΕ και να υπηρετώ ως αιρετός το θεσμό αυτό που βαδίζει ολοταχώς στην συμπλήρωση ενός αιώνα ζωής.

Σήμερα, λοιπόν, θέλω να δηλώσω απ’ το βήμα αυτό για μία ακόμη φορά ότι θα είμαι αιρετός του κλάδου, θα είμαι αιρετός όλων σας και όχι μόνο αυτών που με τίμησαν με την ψήφο τους.

Η ενασχόλησή μου με την αυτοδιοίκηση του κλάδου από την πρώτη μέρα του διορισμού μου με έχει οπλίσει από την μια μεριά με την αίσθηση ευθύνης που πρέπει να έχουμε όλοι εμείς που αναλαμβάνουμε με την ψήφο σας το τιμόνι αυτού του καραβιού και από την άλλη με έχει λυτρώσει από κάθε είδους πειρασμούς που έχουν να κάνουν με πελατειακές σχέσεις ή κοντόθωρες παραταξιακές και άλλες μικροκομματικές λογικές.

Εδώ η πορεία του καθενός μας κατγράφεται και όπως γνωρίζετε ούτε έδωσα, ούτε θα δώσω δικαιώμα στους εχθρούς του θεσμού αυτού να αποκτήσουν επιχειρήματα, ώστε να τον αποδυναμώσουν.

Μακριά, λοιπόν, από μας, από μένα προσωπικά, απ’ την παράταξή μου και απ’ όλους μας οι λογικές των «τιμωρών» στις διαδικασίες επιλογής στελεχών ή «των αρχαγγέλων» της κάθαρσης. Μακριά από μας οι λογικές και από μένα προσωπικά το να βάζω σε συναδέλφους εφτάρια, οκτάρια, τριάρια! Γνωρίζετε πολύ καλά τι έχει συμβεί στην πατρίδα μας σε ανάλογες περιπτώσεις. Μακριά, λοιπόν, οι λογικές αυτές και μακριά και αυτές οι σκέψεις γιατί θα μπούμε σε διαδικασίες επιλογών διευθυντών και οι οποίες τις επόμενες μέρες θα δείξουν πράγματι ποιοι πιστεύουμε στο θεσμό και ποιοι έχουμε το θάρρος και την πυγμή να τον στηρίξουμε.

Βέβαια θα συνιστούσα, επίσης σε κάποιους, και υψώνω τη φωνή μου γιατί  δεν θέλω απλά να ακούγομαι, αυτό είναι εύκολο πια με τα σύγχρονα μέσα. Θέλω να αγγίξω ίσως και το πίσω μέρος του κεφαλιού σας, του μυαλού σας, για να καταλάβουμε το απλό. Ότι εδώ μέσα υπηρετούμε το συνάδελφο.

Θα συνιστούσα, λοιπόν, σε κάποιους που συμμετέχουν στα συμβούλια επιλογής, το σύστημα αυτό της «παύλας» να το αποφύγετε. Να το αποφύγετε γιατί αν μελετήσετε την ιστορία του θεσμού των αιρετών, για να φτάσει εδώ και να υπάρχει, χρειάστηκαν αγώνες.

Βέβαια η ουδέτερη στάση αυτή, των «παυλιστών» -ας μου επιτραπεί ο όρος-, της αποχής σε βγάζει από τα δύσκολα. Ο αιρετός όμως δεν εκλέγεται μόνο για τα εύκολα. Εκλέγεται και για τα δύσκολα. Και δεν μπορεί να το βάζει στα πόδια όποτε τα συναντά μπροστά του δυσκολίες. Η ουδέτερη στάση οδηγεί σε αποδυνάμωση του θεσμού. Ο δημόσιος λόγος αιρετών συγκεκριμένων παρατάξεων βέβαια έχει δημιουργήσει ζητήματα στον κλάδο, και θα αποτελούσε ύβρη σε όλους αυτούς που αγωνίστηκαν πριν από εμάς για την εδραίωσή του. 

Συναδέλφισσες και συνάδελφοι,

Πιστός στην αρχή και με θέληση ότι εδώ, και σημειώστε το, ήρθαμε να υπηρετήσουμε τον άνθρωπο και όχι τους αριθμούς δεν θα μπω στη διαδικασία να αρχίσω να αναφέρω νούμερα. Άλλωστε υπάρχει και το λαϊκό τραγούδι που λέει: «συγχώρα με που δεν καταλαβαίνω τι λένε τα κομπιούτερς και οι αριθμοί». Δεν χρειάζεται αριθμολαγνεία σήμερα. Χρειάζεται ψυχή, χρειάζεται ψυχή να το κατανοήσεις. Δεν χρειάζονται, γι’ αυτό και θα αποφύγω τον πειρασμό να μπω σε πεδία άλλων επιστημών απ’ το βήμα αυτό, άλλωστε δεν έχω και το χρόνο και δεν με ενδιαφέρει εξάλλου η στατιστική υπόσταση των πραγμάτων. Στην επιστήμη αυτή δεν θα εντρυφήσω ποτέ. Γιατί; Γιατί ο κλάδος όταν, όπως είπε προηγουμένως και ο εκπρόσωπος της ΑΔΕΔΥ ο συνάδελφος ο Σταύρος Κουτσιουμπέλης, ο κλάδος σήμερα και το κίνημα βρίσκονται«εν διωγμώ». Σήμερα οι πυλώνες του κοινωνικού κράτους που είναι η υγεία και η παιδεία δέχονται αλλεπάλληλα χτυπήματα!

Η ζωή βέβαια κάνει κύκλους και προς απόδειξη σας διαβάζω ένα μικρό κομμάτι από το «Διδασκαλικό Βήμα» του 1926. Λένε, λοιπόν, οι συγγραφείς της Διδασκαλικής Ομοσπονδίας, κρατήστε το και σημειώστε τώρα: «Αλλά ημείς, οι περιφρονούμενοι και εμπαιζόμενοι κατά τα τελευταία χρόνια παρά των κατά καιρούς κυβερνήσεων. Ημείς οι διωκόμενοι παρά διαφόρων βλαχοδημάρχων, οι οποίοι εθεώρησαν την Ελλάδα τσιφλίκι των. Ημείς οι εκτοπιζόμενοι αναιτίως εκ των θέσεών μας και απομακρυνόμενοι αναγκαστικώς από των οικογενειών μας. Ημείς, οι δημοδιδάσκαλοι, δηλούμενκατηγορηματικώς ότι αναλαμβάνομεν μετά θάρρους τον αγώνα, εις τον οποίον μας προκαλούν. Ο αγών αυτός είναι αγών ιερός, διότι είναι αγών υπέρ αμύνης, υπέρ της ζωής, της τιμής και των δικαίων και νομίμων συμφερόντων μας». Και τελειώνει το κείμενο: «και θα αποβή υπέρ ημών τελικώς. Περί τούτου ας μην αμφιβάλλουν οι διώκται μας».

Πόσο επίκαιρο άλλωστε φαντάζει ένα κείμενο που είναι πρωτοσέλιδο του 1926; Ο κλάδος, λοιπόν, βρίσκεται «εν διωγμώ». Και εν διωγμώ βρίσκονται και οι κατακτήσεις του. Αυτό βιώνουμε κάθε μέρα. Και βέβαια εγώ δεν θα χρησιμοποιήσω τον όρο, όπως λένε οι συνάδελφοί μας την εποχή εκείνη, των βλαχοδημάρχων, αλλά σκεφτείτε πόσο επίκαιρο είναι σήμερα όταν αυτοί οι άρχοντες της Τ.Α που δεν έχουν καμιά σχέση με το δημόσιο σχολείο και το δημόσιο νηπιαγωγείο, προσπαθούν να πείσουν την κοινή γνώμη ότι τα νήπια και τα νηπιαγωγεία πρέπει να υπαχθούν σε αυτούς! Και πρέπει να λάβουν απάντηση. Ο κλάδος πρέπει να τους απαντήσει δυναμικά. Αλλά θα επανέλθω σε αυτό σε λίγο.

ΠΡΟΣΛΗΨΕΙΣ ΑΝΑΠΛΗΡΩΤΩΝ / ΜΟΝΙΜΟΙ ΔΙΟΡΙΣΜΟΙ

Ξεκινώ με το θέμα αυτό επειδή το θεωρώ κομβικό για την εξέλιξη του σχολείου που θέλουμε. Σημαδεύτηκε η περασμένη χρονιά με το Ενιαίου Τύπου Ολοήμερο Σχολείο, το γνωστό αυτό ως και σχολείο Φίλη έφερε το τέλος του σχολείου ΕΑΕΠ και βέβαια αποτέλεσμα αυτής της «τομής», χωρίς ψήγματα ειλικρίνειας  στις θέσεις της, η πολιτική ηγεσία, ήταν η μείωση τεσσεράμισι χιλιάδων θέσεων εργαζομένων! Ο κλάδος, λοιπόν, είχε τεσσεράμισι χιλιάδες απολύσεις. Και αυτό από την κοινή γνώμη το αποκρύψαν τα μέσα ενημέρωσης.

Μιλάνε για όλους τους άλλους εργαζόμενους και καλά κάνουν αλλά εμείς που πράγματι είχαμε απολύσεις αποσιωπήθηκε το γεγονός. Για να δείτε τι ρόλο παίζουν και τι διαδρομές υπάρχουν υπόγειες των μέσων ενημέρωσης και κυβερνήσεων. Εξάλλου ο στόχος αυτός είχε να κάνει και με μνημονιακές δεσμεύσεις. Αυτό θέλαν, αυτό κάνανκαι μειώνουν το προσωπικό και δημιούργησαν φθηνότερο σχολείο. Η πολιτική, λοιπόν, ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ αποκάλυψε εκεί το πραγματικό της πρόσωπο.

Βέβαια, χρησιμοποίησε η κυβέρνηση παιδαγωγικό αμπαλάζ για όλα αυτά. Το χρησιμοποιεί κατα κόρον σε κάθε επιλογή της που πλήττει τη Δωρεάν Δημόσια Εκπαίδευση! Εδώ φτάσαν στο σημείο να «περιτυλίξουν» παιδαγωγικά την απαράδεκτη ρύθμιση για την ειδική αγωγή.

Υπήρξε ρύθμιση και για την ειδική αγωγή, δεν θα μπω σε λεπτομέρειες, προσπαθήσαν να μας πείσουν να συμπληρώνουν το ωράριό τους οι δάσκαλοι της γενικής αγωγής, θα ήταν πιο παιδαγωγικό, έχουν την εμπειρία, και άλλα πολλά τέτοια.

Αποτέλεσμα των πολιτικών αυτών είναι και η μείωση των προσλήψεων αναπληρωτών. Εδώ πιστεύω, λοιπόν, ως αιρετός ότι στήθηκε στη βάση αυτή και όλο το παιχνίδι που ακούει στον τίτλο: «Πωλείται Ελπίς».  Αρχικά ξέρετε τις δηλωσεις για  20.000 μόνιμους  διορισμούς, γίναν 10, και τελικά δεν έγινε κανένας! Ήρθαν, λοιπόν, να σώσουν την εκπαίδευση. Και ξέρετε πολύ καλά ότι η σωτηρία είναι η πιο επικερδής επιχείρηση. Αλλά όχι για τους σωζόμενους, μόνο για το σωτήρα. Ο σωτήρας, λοιπόν, είναι αυτός που κερδίζει σε αυτή την ιστορία.

Εγώ, λοιπόν, θέλω να επισημάνω και την παγίδα στην οποία πέσαν πολλοί από μας, από μας εννοώ τους αναπληρωτές και τους συναδέλφους οι οποίοι μπαινοβγαίναν στο Υπουργείο μέρα-νύχτα, συναντούσαν την πολιτική ηγεσία πέρα από θεσμικές εκπροσωπήσεις και φεύγαν χαρούμενοι γιατί ακούγανε λόγια κατανόησης και λαμβάναν υποσχέσεις ότι την άλλη μέρα το πρωίθα λυθούν τα προβλήματά τους. Ήρθαν, λοιπόν, όμως αντιμέτωποι με την σκληρή πραγματικότητα.     

Εμείς, λοιπόν, για να ανατρέψουμε την πολιτική αυτή πρέπει να έχουμε εμπιστοσύνη στο Διοικητικό Συμβούλιο της ΔΟΕ και μόνο θεσμικά μπορούμε να προχωρήσουμε. Βέβαια δεν θα μιλήσω με αριθμούς, σας το υποσχέθηκα στην αρχή, δεν θα μπω στη λογική αυτή, εξάλλου τα ανέφερε ο αιρετός συνάδελφός μου προηγουμένως, σε ό,τι αφορά τις παραιτήσεις, τις μεταθέσεις και τις αποσπάσεις. Και εμείς ως αιρετοί του ΚΥΣΠΕ εκφράσαμε την πλήρη αντίθεσή μας στη διαδικασία υπολογισμού των κενών. Είχαμε τις προτάσεις απ’ τους διευθυντές εκπαίδευσης, ήρθαν «οι κόφτες» των περιφερειακών διευθυντών όμως και φέραν το αποτέλεσμα αυτό που φέρανε.

ΜΕΤΑΤΑΞΕΙΣ

Θέλω να αναφερθώστο θέμα των μετατάξεων και θα πρέπει σε αυτό το σκοτεινό κεφάλαιο παρά την αθέτηση των υποσχέσεων του Υπουργείου Παιδείας, να πέσει άπλετο φως. Το θέμα αυτό είναι πάρα πολύ σοβαρό και έχουμε και τις εκθέσεις του Ελεγκτή Δημόσιας Διοίκησης που δικαιώνει πλήρως και τη θέση μας για  διαφάνεια και  όλους εμάς που από την πρώτη στιγμή είχαμε το θάρρος να πάρουμε ξεκάθαρη θέση. Η δέσμευση του Υπουργείου ότι θα αποκαλύψει την αλήθεια ουδέποτε εκπληρώθηκε. Θέλουμε, λοιπόν, να αποδοθεί δικαιοσύνη εδώ και τώρα σε ό,τι αφορά τους συναδέλφους αυτούς!

ΠΑΡΑΙΤΗΣΕΙΣ ΜΕΤΑΘΕΣΕΙΣ

Οι παραιτήσεις των τελευταίων 10 ετών είναι 16.528 δηλαδή 1653 κατα μέσο όρο. Αλλά το 2016 συνταξιοδοτήθηκαν μόνο 419 και το 2017 περίπου 227!

            Γίνεται αντιληπτό ότι από την μία είανι ελάχιστες οι συνταξιοδοτήσεις λόγω του νέου νόμου που προβλέπει μεγάλη μείωση συντάξιμων αποδοχών και από την άλλη φαίνονται οι επιπτώσεις που φέρνουν στους διορισμούς αλλά και στις μεταθέσεις μας.

            Φέτος και συγκεκριμένα στις 27.4.17 έγιναν μεταθέσεις από νομό σε νομό και από τις 4844 αιτήσεις δασκάλων γενικής αγωγής ικανοποιήθηκαν μόνο 528, ποσοστό 10,9%!

            Ως αιρετός του ΚΥΣΠΕ εξέφρασα την πλήρη αντίθεσή μου στον αυθαίρετο τρόπο υπολογισμού των οργανικών κενών.

            Αφού, σύμφωνα με την πρόταση των Διευθυντών Εκπαίδευσης τα κενά οργανικών δασκάλων ήταν 3048 και μετά την ενεργοποίηση «του κόφτη» των κομματικών περιφερειακών διευθυντών έγιναν 1657! Τα κενά νομιμοποιήθηκαν με πλειοψηφία της διοίκησης.

Είναι φανερό ότι πρέπει να καταλήξουμε σε μια πρόταση και η πρόταση μας πρέπει να είναι μία: ο υπολογισμός των κενών θα πρέπει να γίνεται από το Κεντρικό Υπηρεσιακό Συμβούλιο. Δεν μπορεί να γίνεται από το Γραφείο του Υπουργού. Δεν μπορεί να γίνεται από τους παράγοντες του Υπουργείου. Είναι μια πραγματικότητα που πρέπει να δούμε και να αντιμετωπίσουμε.

ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ ΔΙΧΡΟΝΟ ΚΑΙ ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΟ

Πριν μπω στο επόμενο σημαντικό θέμα, θέλω να τονίσω τον απαράδεκτο τρόπο  με τον οποίο το Υπουργείο Παιδείας, ο Υπουργός και οι σύμβουλοί του αντιμετωπίζουν τα πράγματα και πάντα βρίσκουν να πουν μια καλή κουβέντα, «μια καλή κουβέντα» σε εισαγωγικά για τους εκπαιδευτικούς. Για να αποδομήσουν, λοιπόν, το Νηπιαγωγείο και το έργο των νηπιαγωγών βρήκανε το περίφημο σλόγκαν «της γόβας» της νηπιαγωγού και μπήκαν στη διαδικασία του διαλόγου με τους άρχοντες της τοπικής αυτοδιοίκησης και τις αντιεπιστημονικές και αντιστόριτες απόψεις αυτών που αφορούν την προσχολική αγωγή.

Και μιας και αναφερθήκαμε σε διορισμούς, μεταθέσεις και αποσπάσεις θέλω να καταθέσω την άποψή μου ενισχύοντας τα επιχειρήματα της ΔΟΕ που αφορά το κομμάτι αυτό του κλάδου, δηλαδή του Νηπιαγωγείου.

Η θωράκιση της θέσης μας για 14χρονο Δωρεάν Δημόσιο Σχολέιο πρέπει να αποτελέσει το κυρίαρχο μέλημά μας.

Καταθέτω τη σκέψη μου για το πως η θέση μας μπορεί να υλοποιηθεί άμεσα. Πειραματικά μπορεί αύριο το πρωί η πολιτική ηγεσία να υλοποιήσει άμεσα σε αρκετές περιφέρειες της χώρας, στις οποίες υπάρχουν αποδεδειγμένα υποδομές, το Υποχρεωτικό Δίχρονο Νηπιαγωγείο! Με στόχο να ολοκληρωθεί την επόμενη διετία πλήρως σε όλη την χώρα!

Εμείς, λοιπόν, αναφερόμαστε ξεκάθαρα σε ένα νηπιαγωγείο δίχρονο και υποχρεωτικό και νομίζω ότι το θέμα αυτό θα παλέψουμε όλοι μαζί ομόφωνα και ομόψυχα.

ΑΠΟΣΠΑΣΕΙΣ

Για τις αποσπάσεις πρέπει να το χρεώσουμε αυτό στα θετικά του Υπουργείου, φέτος γίνεται μεγάλη προσπάθεια και αν οι Υπηρεσίες του Υπουργείου είναι έτοιμες, τελειώνοντας η Γενική Συνέλευση θα κάνουμε αποσπάσεις. Γιατί εδώ δεν μπορεί να λες μόνο τα αρνητικά αλλά να καταγράφεις και τα θετικά. Έτσι θα είναι πάρα πολύ θετικό να έχουμε τις αποσπάσεις το πρώτο δεκαήμερο του Ιούλη.

Βέβαια ξεκίνησε μια διαδικασία αναμοριοδότησης η οποία σταμάτησε και τελικά θα γίνει το σύστημα αντικειμενικότερο; Ναι. Δικαιότερο; Ίσως. Γιατί ό,τι είναι αντικειμενικό δεν είναι και δίκαιο. Δεν συνεπάγεται το ένα το άλλο. Γιατί η ανθρώπινη ανάγκη, συναδέλφισσες και συνάδελφοι, δύσκολα μοριοδοτείται. Ακόμη, κατά την άποψή μου, πρέπει να αλλάξει ριζικά το σύστημα των κατά προτεραιότητα αποσπάσεων.

Συναδέλφισσες και συνάδελφοι,

Κλείνοντας, θέλω να ζητήσω τη συνδρομή όλων σας στον αγώνα ώστε ο θεσμός που έχουμε την τιμή να υπηρετούμε, τον πυλώνα της Αυτοδιοίκησης του κλάδου, να φυλαχτεί ως κόρη οφθαλμού.

Θεωρώ -και ολοκληρώνω εδώ- ότι η συμμετοχή μας στα Συμβούλια πρέπει να είναι απαραίτητη. Και το λέω αυτό γιατί; Γιατί διάβασα σήμερα έναν συνάδελφό μας, σας είπα θυμηθείτε το στο τέλος, έναν συνάδελφό μας που έπαιρνε το λόγο εδώ μέσα και μας διάβαζε ποιήματα και μας «πουλούσε», κατά την άποψή του, έναν αριστερισμό και έδινε έναν αριστερό πνεύμα στην ομιλία του. Σήμερα, λοιπόν, ο ίδιος αυτός άνθρωπος και είναι ντροπή για το Συνδικάτο, γράφει στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης: «Μέχρι σήμερα -αναφέρεται στην περιφέρειά του ως περιφερειακός διευθυντής πια!- 287 σχολεία συνεδρίασαν και εξέφρασαν τη γνώμη τους για τους διευθυντές -αυτοθαυμάζεται που το πέτυχε αυτό ο άνθρωπος αυτός- και 37 μόνο δήλωσαν απεργία - αποχή» σύμφωνα με την απόφαση της ΔΟΕ! Τα σχόλια δικά σας.

Ένας άνθρωπος, λοιπόν, από το βήμα αυτό μιλούσε για Αριστερά, σήμερα καυχιέται για ποιο πράγμα; Γιατί κατάφερε τι; Να οδηγήσει τον κλάδο στο να μη συμμετέχει σ’ αυτό που αποφάσισε η ΔΟΕ! Δηλαδή, οδήγησε στην απεργοσπασία και δεν του φτάνει αυτό! Μπορείς να του πεις: Φτάνει, άνθρωπέ μου, έγινες τώρα περιφερειακός διευθυντής. Σου φτάνει αυτό που πέτυχες. Σου δίνει τόσα μόρια αυτό που έγραψες. Αλλά συνεχίζει, γιατί ένας συνάδελφος τολμά και του λέει: Μα είναι δυνατόν και οι αναπληρωτές -ειρωνικά βέβαια- πού ψήφισαν; Σε ποια διαδικασία; Και απαντά τώρα -ακούστε απάντηση- η απάντησή του στον συνάδελφό μας αναπληρωτή: Και ποιος είσαι, ρε φίλε, που θα μας πεις τη γνώμη σου; Δηλαδή, δεν ξέρουμε εμείς ποιο είναι το καλύτερο για σένα; Άλλο πάλι και τούτο. Αυτές είναι οι συμπεριφορές που αποδομούν το συνδικαλιστικό κίνημα.

Αυτες οι συμπεριφορές, συνάδελφοι μου, και σας το λέω από την ψυχή μου, να αναλάβουμε όλοι τις ευθύνες μας, είναι πλήγμα για το συνδικάτο. Εάν δεν συμμετέχουμε στα Συμβούλια και βγούμε απέξω, όλοι αυτοί οι τύποι θα πανηγυρίζουν. Θα πανηγυρίζουν και οφείλουμε να τους δώσουμε την απάντησή μας.

Συναδέλφισσες και συνάδελφοι,

είχα και άλλα πολλά να σας πω, δεν έχω το χρόνο, θεωρώ όμως -και να κλείσω με αυτό- ότι ένα πρωτοσέλιδο Διδασκαλικού Βήματος μετά από 30 χρόνια του θεσμού του αιρετού λέει το εξής: «Εδώ και λίγα χρόνια η πολιτεία καθιέρωσε το θεσμό των αιρετών αντιπροσώπων του κλάδου για το Εκπαιδευτικό Συμβούλιο. Σε προηγμένες χώρες που γνωρίζουν την αξία και τη σημασία του θεσμού της Αυτοδιοίκησης ο θεσμός αυτός έχει την ευρύτερη επέκταση και στους άλλους κλάδους της Διοικήσεως» γιατί ο θεσμός του αιρετού εφαρμόστηκε μόνο στην εκπαίδευση πρώτα«στον τόπο μας όμως χρειάστηκαν μεγάλοι αγώνες για να εφαρμοστεί πολύ αργά και με το σταγονόμετρο μόνο στην εκπαίδευση.»

«Δεν πάνε πολλά χρόνια που ο κλάδος μας μεν είχεν εγκαταλειφθεί στην περιφρόνηση και στην οικονομική απαθλίωση, το έργο του το θεωρούσαν άχρηστο και στείρο, για το εκπαιδευτικό μιλάει. Νόμιζαν ότι ο προορισμός του κλάδου είναι να μαθαίνει στα παιδιά του λαού γράμματα πάνω σε ένα ορισμένο σχέδιο που του δίνανε. Επάνω στο σχέδιο αυτό και την εργασία που έκανε του αρνιότανε να έχει γνώμη». Αυτό θέλουν να επαναφέρουν: να του αρνηθούν να έχει γνώμη. «Ο κλάδος όμως με όλη την περιφρόνησή του και την εγκατάλειψή του δεν άργησε να αποδείξει ότι είχε μέσα του ζωή, εργατικότητα, θέληση και εκπαιδευτικά ενδιαφέροντα. Τριάντα χρόνια πάνε από τότε που οι δημοδιδάσκαλοι ζητούνε σταθερά και επίμονα συμμετοχή στα Συμβούλια με αιρετούς αντιπροσώπους των». Αρθρο του 1936. Σκεφτείτε, λοιπόν, τι αγώνες υπάρχουν πίσω μας.

Και κλείνοντας, αφιερώνω το τελευταίο στους συναδέλφους μας που είναι αιρετοί.

Συνάδελφοί μας, το επαναλαμβάνω: Βάλτε το στην καρδιά σας τους αγώνες του Κλάδου και κρατήστε στο νου ας τα γραφόμενα στο Διδασκαλικό Βήμα του ’56 όταν επιχείρησαν οι συνάδελφοί μας να περιγράψουν τα δέκα προτερήματα και προσόντα του αιρετού. Πάρτε το Διδασκαλικό Βήμα να τα διαβάσετε. Θα σας διαβάσω μόνο το τελευταίο, το 10ο, που λέει τι; «Ο αιρετός πρέπει να είναι επαναστάτης, δηλαδή ωπλισμένος με ψυχικό σθένος ώστε να αναταράζει τα σαθρά πατώματα του Υπουργείου Παιδείας και να χρησιμοποιεί οσάκις παρίσταται ανάγκη γλώσσαν πυγμής την οποία κυρίως λαμβάνουν υπ’όψην των οι αρμόδιοι».

Συναδέλφισσες και συνάδελφοι,

Θέλω να ευχαριστήσω μέσα απ’ την καρδιά μου τον Πρόεδρο του Διοικητικού Συμβουλίου τον Θανάση τον Κικινή, τα υπόλοιπα μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου της ΔΟΕ, για τη συνεργασία που είχαμε όλα αυτά τα χρόνια, για τη συνεργασία που θα συνεχίσουμε να έχουμε τώρα που υπηρετώ το θεσμό του αιρετού του ΚΥΣΠΕ, τους αιρετούς των ΑΠΥΣΠΕ, τους αιρετούς των ΠΥΣΠΕ, τα μέλη των Διοικητικών Συμβουλίων των Συλλόγων και όλους τους χιλιάδες συναδέλφους και συναδέλφισσες που έχουμε την τιμή να εκπροσωπούμε!

Κρατώντας στα χέρια μου, λοιπόν, συνάδελφοι, το Διδασκαλικό Βήμα και βάζοντας βαθιά στην καρδιά μου τους αγώνες και τα όνειρα για την αυτοδιοίκηση του κλάδου, προχωρώ μαζί σας και να το ξέρετε χωρίς καμιά διάκριση, επαναλαμβάνω, χέρι-χέρι, για το αύριο του κλάδου που θέλουμε!

Σας ευχαριστώ απ’ την καρδιά μου!

 

 

Τελευταίες ανακοινώσεις ΔΗ.ΣΥ.

86η Γενική Συνέλευση ΔΟΕ

Διεκδικούμε.....Καταγγέλλουμε...

Κύλιση στην Αρχή