ΚΩΣΤΑΣ ΠΕΤΚΟΠΟΥΛΟΣ, αντιπρόσωπος της ΔΗΣΥαπό το Σύλλογο Κω - Νισύρου - Ομιλία στην 86η Γ.Σ. της ΔΟΕ

 

 

Ζούμε σε μια εποχή, που η λογική έχει χαθεί και οι λέξεις έχουν χάσει το νόημά τους. Ο εμπαιγμός και η κοροϊδία έχουν αντικαταστήσει την αλήθεια και την ειλικρίνεια. Την οργάνωση και την αποτελεσματικότητα.

Είμαστε εκπαιδευτικοί. Ξέρετε τι σημαίνει αυτό; Σημαίνει ότι εμείς είμαστε οι κύριοι υπεύθυνοι για την αποκατάσταση του ήθους, της κριτικής σκέψης, της ανάγκης πρόταξης του «εμείς» έναντι του «εγώ» που κυριαρχεί και διαπερνά τη σημερινή  κοινωνία σε όλους τους τομείς, σε όλες τις δραστηριότητες προσώπων ή κοινωνικών της ομάδων και σε όλες τις εκφάνσεις της. Είμαστε, λοιπόν, οι κύριοι υπεύθυνοι και για τη διαμόρφωση ενός άλλου πλαισίου στις αξίες των αυριανών πολιτών της.

Ταυτόχρονα όμως, είμαστε εμείς, εκείνοι που, με την ιδιότητα του αναπληρωτή, τρέχουμε με μια βαλίτσα στο χέρι σε όλη την Ελλάδα, κάθε χρόνο σε διαφορετική πόλη και χωριό, σε διαφορετικό νησί. Εκείνοι που, κάθε χρόνο, δίνουν τον εαυτό τους στους μαθητές τους, που μοιράζονται για μια ολόκληρη χρονιά, καθημερινά, τις σκέψεις, τις αγωνίες, τα προβλήματα και τους προβληματισμούς τους, δημιουργώντας μέσα από αυτά ένα ιδιαίτερο μαθησιακό περιβάλλον.

Είμαστε όμως και εκείνοι που αφήνουμε οικογένειες, αφήνουμε ακόμη και την ίδια μας τη ζωή να περνάει από μπροστά μας, χωρίς φειδώ στο να δίνουμε τον εαυτό μας, πρώτα στους μαθητές μας και τις ανάγκες τους.

Είμαστε αυτοί που εδώ και 8 χρόνια ζούμε με το όνειρο της δικής μας οργανικής θέσης, βιώνοντας τον εμπαιγμό της κεντρικής εξουσίας με την καραμέλα περί χιλιάδων διορισμών, χωρίς σαφείς διευκρινήσεις, χωρίς απόλυτους αριθμούς κατά ειδικότητα, χωρίς δεσμεύσεις και αποδείξεις περί των κονδυλίων εκ των οποίων θα υλοποιηθούν αυτές οι εξαγγελίες. Ποια κοινωνία έχει πιθανότητα ανάκαμψης (αξιακής, κοινωνικής, οικονομικής κλπ) όταν εμπαίζει αυτή την κατηγορία των πολιτών της, τους δασκάλους της;

Είμαστε αυτοί που ενώ έχουμε τις ίδιες υποχρεώσεις με τους υπόλοιπους συναδέλφους, τους μόνιμους, δεν έχουμε τη δυνατότητα, εδώ και 8 χρόνια, να ζήσουμε όπως αυτοί, οι οποίοι με οίκτο και λύπηση κάθε χρονιά, μας υποδέχονται στα σχολεία τους, ανά την επικράτεια.

Οι αναπληρωτές, αποτελούμε πλέον το 20% του διδακτικού προσωπικού στην Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση.

Ο σεβασμός του Υπουργείου προς εμάς, αρχίζει και τελειώνει στον εμπαιγμό άλλοτε για 3.000, άλλοτε για 7.000 και άλλοτε για 20.000 μόνιμους διορισμούς, που ποτέ δε γίνονται!!!

Ποτέ άλλοτε ο αναπληρωτής στην κλάδο μας δεν υπέστη τέτοια ασέβεια στην αξιοπρέπειά του. Στην υπόστασή του. Τόσο ως επιστήμονα, όσο και ως ατόμου.

 

Είναι αλήθεια όμως, συνάδελφοι, πως δεν πετύχαμε τίποτε ακόμη ως κλάδος!!!

Μήπως πετύχαμε:

  • ·         Μόνιμους διορισμούς;
  • ·         Δικαίωμα αμοιβαίας απόσπασης μεταξύ αναπληρωτών;
  • ·         Δικαίωμα συνυπηρέτησης εκπαιδευτικών όταν και οι δύο μάλιστα είναι αναπληρωτές;
  • ·         Εξίσωση καθεστώτος αδειών αναπληρωτών με των μόνιμων;
  • ·         Άδειες ανατροφής για τις αναπληρώτριες μητέρες;
  • ·         Την αποδέσμευση της καταβολής της αποζημίωσης από τη χορήγηση κανονικής άδειας;
  • ·         Την καταβολή όλων των επιδομάτων όπως ισχύει και στους μόνιμους συναδέλφους;
  • ·         Ίσα συνδικαλιστικά δικαιώματα;
  • ·         Δικαίωμα συμμετοχής σε όλες τις επιμορφώσεις;
  • ·         Αξιοκρατική τοποθέτηση αναπληρωτών από τα ΠΥΣΠΕ με ενιαίο πανελλαδικά μοριοδοτημένο σύστημα τοποθετήσεων;

Πετύχαμε κάτι από όλα αυτά συνάδελφοι;

Όταν λειτούργησαν τα ΕΑΕΠ και τα Ολοήμερα Σχολεία, άνοιξαν περίπου 6.000 θέσεις δασκάλων, 3.000 θέσεις νηπιαγωγών και 15.000 θέσεις ειδικοτήτων στην Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση.

Εν αντιθέσει, με τη σημερινή ασκούμενη εκπαιδευτική πολιτική και Μεταρρύθμιση, παρακολουθήσαμε την κατάργηση των ΕΑΕΠ και των Ολοήμερων Σχολείων, με αποτέλεσμα ένα «μικρό» και «φτωχό» Σχολείο, με χιλιάδες άνεργους συναδέλφους αναπληρωτές!!!

Ξέρετε γιατί συνέβησαν όλα αυτά συνάδελφοι;

«Δρυός πεσούσης, πας ανήρ ξυλεύεται».

Βολεύει, λοιπόν, το υποσχετικό κλίμα να διατηρείται. Βολεύει  και εξυπηρετεί μικροπαραταξιακές λογικές, παρατάξεων που, ως «ανεμόμυλοι», αλλάζουν απόψεις και στοχεύσεις.

Ισχύει, όμως, και κάτι ακόμη συνάδελφοι. Το «διαίρει και βασίλευε»!!!

Βλέπουμε σήμερα στους κόλπους του κλάδου και δη των αναπληρωτών, συντονιστικά επί συντονιστικών, ομάδες επί ομάδων, συμφέροντα επί συμφερόντων.

Μία είναι η εκπαίδευση και μάλιστα, ενιαία!!! Κοινά τα προβλήματα όλων μας σχετικά με:

  • ·         Την αδιοριστία
  • ·         Τα ίσα δικαιώματα
  • ·         Την Ειδική Αγωγή
  • ·         Τα Νηπιαγωγεία.

Το διακύβευμα, λοιπόν, που τίθεται σήμερα εδώ συνάδελφοι, θεωρώ πως είναι πρωτίστως και κύρια, αξιακό!!! Και είναι το εξής:

Ή θα ασχοληθούμε με τα ζητήματα αυτά με σοβαρότητα, υπευθυνότητα, ειλικρίνεια και καθαρό συνδικαλιστικό λόγο και στάση, ή θα ασχοληθούμε με τη νομή της εξουσίας και της καρέκλας, όπως συνέβη και στην ΑΔΕΔΥ από κάποιες παρατάξεις και θα βρίσκουμε απέναντί μας κάθε φορά έναν Υπουργό που πάντα θα μας φιμώνει, λέγοντας: «Μη μου πείτε τώρα ότι θα υπερασπιστείτε αυτά τα σχολεία, γιατί θυμάμαι καλά τι υποστηρίζατε  για αυτά».

Προσωπικά, λοιπόν, συνάδελφοι, ταυτιζόμενος και με τις αρχές της παράταξής μου, η παρουσία μου εδώ και οι επιλογές μου, αυτό το στόχο έχουν:

Να βάλουν ένα ακόμη λιθαράκι

  • ·         Στη συνέπεια και στον καθαρό συνδικαλιστικό λόγο
  • ·         Στην ειλικρίνεια απέναντι στο συνάδελφο
  • ·         Στην υπευθυνότητα απέναντι στα προβλήματα και την αποτελεσματικότητα του κλάδο στις διεκδικήσεις του, που ένα μεγάλο μέρος τους, αφορά τους  ίδιους τους αναπληρωτές.

 

 

 

Σας ευχαριστώ.

 

 

 

88η Γενική Συνέλευση ΔΟΕ - Video

 
 
 

Τελευταίες ανακοινώσεις ΔΗ.ΣΥ.

Παρουσίαση βιβλίου με την ιστορία της ΠΑΣΚ

3η Πανελλήνια Συνδιάσκεψη Νέων Στελεχών Φωτογραφικό υλικό

Κύλιση στην Αρχή
X

Right Click

No right click