Γ. ΧΡΙΣΤΟΠΟΥΛΟΣ, αντιπρόσωπος της Εκπαιδευτικής Κίνησης "Πρόθεση"- ΔΗΣΥ από το Σύλλογο Εκπαιδευτικών Μεσσηνίας- Ομιλία στην 86η Γ.Σ. της ΔΟΕ

 

‘Έρχομαι ανελλιπώς στις Γενικές Συνελεύσεις,  φέρνω στο μυαλό μου πρόσφατα διλήμματα. Το πώς η απάτη έγινε αυταπάτη, πώς η τρόικα έγινε «θεσμοί», πώς οι μόνιμοι διορισμοί έγιναν μόνιμη αδιοριστία, πώς ο κυβερνητικός συνδικαλισμός έγινε συνάντηση εργασίας με κυβερνητικούς στον ημιώροφο.

Θα μπορούσα να αναφερθώ σε   μια σειρά ακόμη  ψεμάτων - διλημμάτων, αλλά θα σταθώ μόνο στις φράσεις ενός συμπατριώτη μου ποιητή, ανατρεπτικού ποιητή, του Μιχάλη Κατσαρού.Είναι αυτός που είχε προβλέψει ‘’ότι το μέλλον θα έχει πολλή ξηρασία ΄΄ και να αφιερώσω  τους παρακάτω  στίχους, ολόθερμα, σ’ αυτούς που όλα αυτά τα χρόνια είχαν σηκώσει  ‘’επανάσταση’’. Θα ήταν καλό, θα ήταν σεμνό. να τους  ακούσουν:  «δεν έχουμε τίποτα να σας πούμε, έτσι που όλα προδοθήκανε, έτσι που όλα λύσαν τους αρμούς». Από την ποιητική συλλογή «Το σχήμα μου».

Συναδέλφισσες και συνάδελφοι, ζούμε εποχή κρίσης, ζούμε εποχή προκλήσεων.  Όλοι μπορούμε να συμφωνήσουμε  σε μια διαπίστωση:  Ότι η εκπαίδευση, η παιδεία, είναι ο ιδεολογικός μηχανισμός του κράτους, είναι ο μηχανισμός αυτός που παράγει και αναπαράγει το σύστημα. Δε διαφωνεί κανένας. Απλώς σε μια δημοκρατική κοινωνία, το ποιο ρόλο θα παίξει η παιδεία, τον προσδιορίζει ανάλογα ο καθένας με τους ιδεολογικές του καταβολές, με τη συγκρότησή του, με τα ερεθίσματα που έχει.

Το να το καταγγέλλεις μόνο, αλλάζει κάτι; Κατήγγειλαν και αλλού και είδατε πού φτάσαμε. Αλλά και να υπερασπίζεσαι έντονα, όπως η ΔΑΚΕ, πως η αγορά θα τα λύσει όλα, καταντάς γραφικός. Το αποτέλεσμα είναι το ίδιο ,το ίδιο και στις 2 περιπτώσεις. Και αυτοί που πιστεύουν ότι η αγορά θα τα λύσει όλα και αυτοί που πιστεύουν ότι δεν πρέπει να κάνουμε τίποτα και με καταγγελίες  να περιμένουμε ν’ αλλάξει αυτός ο κόσμος και να γίνει σοσιαλιστικός, κομμουνιστικός, ο καθένας μπορεί να βάλει όποιον προσδιορισμό θέλει, έχουμε το ίδιο αποτέλεσμα.

Ζούμε πράγματι εποχές που ο ρόλος του σχολείου  είναι καθοριστικός για το μέλλον των νέων ανθρώπων, των γενεών που έρχονται. Κι εδώ, σήμερα η κοινωνία μας παρακολουθεί. Δε  πρέπει να την επικαλούμαστε την κοινωνία   μόνο όταν  στέλνουμε  επιστολές και ζητάμε τη συμπαράστασή της.

Σήμερα είναι η ώρα που πρέπει να σταθούμε στο ύψος των περιστάσεων.

Και ποιες είναι οι περιστάσεις αυτές: Με ειλικρίνεια να πούμε στην κοινωνία ότι το εκπαιδευτικό σύστημα πάσχει. Το Λύκειο δεν υπάρχει, έχει πλέον καταργηθεί κι ο κάθε γονέας προσπαθεί να τα βγάλει πέρα κάνοντας το σχολείο ιδιαίτερα ταξικό. Πρέπει όμως να το πούμε αυτό, πρέπει να πούμε ότι το Γυμνάσιο σιγά σιγά χάνει το ρόλο του.

Και επίσης ότι το Δημοτικό δεν κάνει πλέον χαρούμενα τα παιδιά, δεν έρχονται με την ίδια χαρά το πρωί και δε φεύγουν με την ίδια χαρά το μεσημέρι. Προσπαθούν με τον έναν ή τον άλλο τρόπο να το αποφύγουν. Πρέπει ν’ αποδεχθούμε αυτή την ωμή, ειλικρινή στάση. Οφείλουμε να μιλήσουμε με την κοινωνία. Να καταθέσουμε συγκροτημένες προτάσεις αναβάθμισης της παρεχόμενης εκπαίδευσης.

Δε μπορούμε να βγάζουμε εδώ  μάσα παράπλευρους μονόλογους. Πρέπει να πούμε τα πράγματα έτσι ώστε να τους κάνουμε  όλους   τους εργαζόμενους συμμάχους, συμπαραστάτες. Να τους πούμε ότι τα εφόδια σήμερα του σχολείου θα πρέπει να είναι τέτοια που να δίνουν τις ίδιες ευκαιρίες σε όλα τα παιδιά αύριο. Πρέπει να βοηθούν για την πρόοδο και την κοινωνική συνοχή .

Να τους πείσουμε ότι πράγματι θέλουμε ένα ανοιχτό, δημοκρατικό σχολείο, όχι ένα σχολείο της συντεχνίας, των δικών μας επαγγελματικών δικαιωμάτων, των δικών μας μόνο επιδιώξεων. Γιατί θα μας γυρίσει η κοινωνία την πλάτη. Πρέπει να πούμε ότι το ανοιχτό δημοκρατικό σχολείο λειτουργεί χωρίς κοινωνικούς, οικονομικούς, πολιτιστικούς αποκλεισμούς.

Το σχολείο να συνδέεται με την τοπική κοινωνία. Δε μπορεί το σχολείο που είναι στην Καλαμάτα να κάνει τα ίδια μαθήματα, να έχει το ίδιο πρόγραμμα τις ίδιες παραστάσεις ά με το σχολείο ενός μονοθέσιου μ’ έναν μαθητή ακριτικού νησιού ή με ένα σχολείο του Έβρου. Να δούμε λοιπόν τη σύνδεσή μας με την τοπική κοινωνία.

Κάποιοι προσπαθούν να θέτουν ψεύτικα διλήμματα, να θέτουν διαχωριστικές γραμμές πιστεύοντας έτσι ότι εξυπηρετούν μικροπολιτικά συμφέροντα. Πρόσκαιρα είναι τα συμφέροντα, το είδαμε. Είδαμε τους συναδέλφους της ΕΡΑ, είδαμε τους συναδέλφους των Παρεμβάσεων – Συσπειρώσεων. Είδαμε αυτούς που τέλος πάντων έδιωχναν με τις κλωτσιές τους Υπουργούς που έρχονταν εδώ και δεν τους αναγκάζαμε να μπουν σ’ ένα διάλογο.

Προσπερνάμε λοιπόν αυτό τον όψιμο υποκριτικό λόγο, τη διαρκή άρνηση, την ανακολουθία τη μικροπρέπεια, πολλές φορές τον τυχοδιωκτισμό που τους διέπει και ιδιαίτερα αυτή την αυταπάτη που ζουν.

Αγαπητοί συνάδελφοι, θα πρέπει να είμαστε ξεκάθαροι: Το σχολείο θα πρέπει ν’ αντιμετωπισθεί από το Νηπιαγωγείο, από την προσχολική ηλικία, από την ηλικία των 4 ετών μέχρι και το Λύκειο με μια συνολική αντίληψη για το ρόλο της εκπαίδευσης. Πρέπει λοιπόν το σύνθημα «ενιαία 14χρονη δημόσια δωρεάν υποχρεωτική εκπαίδευση» που μέσα σ’ αυτή βεβαίως μπαίνει και η 2χρονη προσχολική αγωγή, να είναι διαρκές και τεκμηριωμένο.

Απαιτεί η κοινωνία, την ουσιαστική πρόταση, την  κατάθεση ψυχής από τη μεριά των εκπαιδευτικών και όχι τα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα, τα συνθήματα, τις άσκοπες συντεχνιακές επιδιώξεις. Αν θέλουμε να συνομιλούμε με την κοινωνία, αν θέλουμε να είμαστε ανοιχτοί, αν είμαστε σε μια τέτοια στάση αμφίδρομης πληροφόρησης.

Αγαπητοί συνάδελφοι, είναι κοινώς αποδεκτό ότι αυτοί που τα προηγούμενα χρόνια τα ολοήμερα σχολεία τα έλεγαν  παιδοφυλακτήρια, ότι με το νέο νόμο ουσιαστικά καταργούνται. Στο σχολείο μου με την έναρξη της σχολικής χρονιάς γράφτηκαν 140 μαθητές και το πρόγραμμα το ακολούθησαν μόνο 28.

Φαίνεται αυτή ή διαρροή, δεν είναι ανάγκη να σταθούμε σε ταμπέλες. Δε μπορεί να λειτουργήσει αυτό το σχολείο που θεσμοθετήθηκε πέρυσι. Πρέπει λοιπόν ν’ αλλάξει.

Πάμε λοιπόν να δούμε την Ειδική Αγωγή. Πρέπει να δούμε τ’ αναλυτικά προγράμματα, πρέπει να δούμε τα σχολεία να είναι ανοιχτά..

Όλα αυτά τα χρόνια, ευπρόσωπα καταθέτουμε τις δικές μας απόψεις. Ευπρόσωπα και όχι κρυμμένοι, ζητάμε τη δική σας στήριξη. για μια ακόμη φορά λοιπόν φαίνεται αυτό το κενό που δημιουργήθηκε τα 2-3 τελευταία χρόνια, ότι τώρα είναι η ώρα να καλυφθεί.

Είναι η ώρα να καλυφθεί με αιχμή τις προτάσεις της ΔΗ.ΣΥ.. Είναι η ώρα να καλυφθεί από τους ανθρώπους που διαχρονικά πάλεψαν για ένα σχολείο των ίσων ευκαιριών, την ισότιμη αντιμετώπιση , των ίσων ευκαιριών  πρόσβασης  της νεολαίας στην εκπαίδευση.

 

88η Γενική Συνέλευση ΔΟΕ - Video

 
 
 

Τελευταίες ανακοινώσεις ΔΗ.ΣΥ.

Παρουσίαση βιβλίου με την ιστορία της ΠΑΣΚ

3η Πανελλήνια Συνδιάσκεψη Νέων Στελεχών Φωτογραφικό υλικό

Κύλιση στην Αρχή
X

Right Click

No right click