ΕΝΝΑΛΛΑΚΤΙΚΟΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ ΘΕΣΜΟΙ ΚΑΙ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΣ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΜΟΣ

                                                                       Του Κώστα Ανθόπουλου

Μέλους του Διοικητικού Συμβουλίου του Α’ Συλλόγου Εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Θεσσαλονίκης

 

 

Σε άρθρο του ο Καθηγητής Πολιτικής Επιστήμης του Α.Π.Θ., Ανδρέας Πανταζόπουλος, με θέμα: «Η κρίση της κοινωνίας των πολιτών», υποστήριξε εύστοχα ότι σε όλο το διάστημα της εξαετούς οικονομικής κρίσης που διήλθε η χώρα μας, μεγάλα τμήματα της κοινωνίας πολιτικοποιήθηκαν μέσα στον εθνικισμό, τη δημαγωγία και τον αντιευρωπαϊσμό.

Το ίδιο κλίμα, διαπιστώνεται όλο και περισσότερο τα τελευταία χρόνια, να έχει επηρεάσει καταλυτικά και τον προσανατολισμό της δράσης φορέων που εκπροσωπούν τα επαγγελματικά συμφέροντα των εργαζομένων, όπως τα εκπαιδευτικά συνδικάτα, με συνέπεια, ο αντιευρωπαϊσμός, ως πολιτικό ρεύμα, τόσο στο εσωτερικό της εκπαιδευτικής κοινότητας αλλά και μέσα στις συνδικαλιστικές παρατάξεις, να έχει ενισχυθεί ιδιαίτερα.            

Το φαινόμενο αυτό ερμηνεύεται ως αποτέλεσμα των μεγάλων περικοπών στους μισθούς των εκπαιδευτικών, στη γενικευμένη επαγγελματική ανασφάλεια που επικράτησε καθώς και στη σημαντική υποβάθμιση του βιοτικού τους επιπέδου, γεγονός που συνέβαλε στην αλλαγή της στάσης μεγάλης μερίδας των εκπαιδευτικών προς τον ευρωσκεπτικισμό. Επιπλέον, μια σειρά από εσωτερικές παθογένειες (απομαζικοποίηση των συλλόγων και απονέκρωση συνδικαλιστικών διαδικασιών, πολύ χαμηλά ποσοστά συμμετοχής στις κινητοποιήσεις και στις απεργίες, αδρανοποίηση της βάσης,  λαϊκιστικές εκρήξεις με προσήλωση στην ικανοποίηση της συντεχνιακής έκφρασης των συνδικαλιστικών σκοπιμοτήτων),   ευθύνονται για τη σταδιακή απομόνωση του εκπαιδευτικού κινήματος από ευρύτερα κοινωνικά στρώματα εργαζομένων και την περιχαράκωση αποκλειστικά σε διεκδικήσεις στενά οικονομικές, με εμφανή την έλλειψη κοινωνικής ανατροφοδότησης και αποδοχής.

Εξαιτίας όλων των παραπάνω, συμπεριλαμβανομένων και των κραυγαλέων διαχρονικών αναποτελεσματικών χειρισμών σε διάφορα θέματα του Υπουργείου Παιδείας, η τραυματισμένη αξιοπιστία του έχει καταφέρει να εξοπλίσει θεωρητικά και να δικαιώνει όλους εκείνους που επιθυμούν να είναι το εκπαιδευτικό κίνημα συρρικνωμένο  και εγκλωβισμένο σε αυταρχικούς  θύλακες εξουσίας. Το εκπαιδευτικό κίνημα, αν θέλει ουσιαστικά να ξεφύγει από αυτήν τη νοσηρή πραγματικότητα και να αποτελέσει πηγή πολιτικής, μορφωτικής και πολιτισμικής έμπνευσης ευρύτερων κοινωνικών δυνάμεων, είναι αναγκαίο να διαμορφώσει στο εσωτερικό του θεσμούς πολιτικής παιδείας που να προσφέρουν επαρκή υποστήριξη και τεκμηρίωση για την αντιμετώπιση μικρών ή μεγάλων προβλημάτων του σχολείου, της κοινωνίας και των εκπαιδευτικών.

Ανάλογα παραδείγματα θεσμών πολιτικής παιδείας, όπως έχει αναφέρει σε επιφυλλίδα του ο Καθηγητής  Γεώργιος Τσιάκαλος, λειτουργούν εδώ και αρκετά χρόνια, με πρωτοβουλίες εργατικών συνδικάτων στη Γερμανία, που ανέδειξαν με τον καλύτερο δυνατό τρόπο τη σημασία της πολιτικής παιδείας στη διαφύλαξη της Δημοκρατίας και στην αντιμετώπιση των κινδύνων που ελλοχεύουν ιδιαίτερα σε εποχές οικονομικής κρίσης και κρίσης αξιών. 

Ειδικότερα για την περίπτωση των ελληνικών εκπαιδευτικών συνδικάτων θα ήταν ενδεδειγμένη η θεσμοθέτηση στο εσωτερικό του τομέων ή επιτροπών ή ινστιτούτων με στόχο την επεξεργασία προτάσεων και θέσεων που να μην έχουν μόνον αναφορά στα θέματα εκπαιδευτικής πολιτικής αλλά ως «συλλογικοί διανοούμενοι» να απαντούν στις κοινωνικές ανάγκες και στα προβλήματα της σύγχρονης εποχής. Σε ό,τι αφορά το περιεχόμενο της θεματολογίας και του προσανατολισμού της δραστηριότητας αυτών των θεσμών ενδεικτικά θα μπορούσε να είναι:

·         Ατομικές ελευθερίες, ανθρώπινα δικαιώματα και ρατσισμός

·         Κοινωνικός αποκλεισμός, φτώχεια και ευαίσθητες κοινωνικές ομάδες

·         Προσφυγικό ζήτημα και διαχείριση ζητημάτων αλληλεγγύης

·         Απασχόληση, ανεργία, πρόσβαση στην αγορά εργασίας

·         Προσωπική και επαγγελματική ανάπτυξη των εκπαιδευτικών

·         Διαφάνεια, καταπολέμηση της διαφθοράς στη Δημόσια Διοίκηση

·         Φαινόμενα κοινωνικής βίας και παραβατικότητας των νέων

·         Αναβάθμιση του σχολικού περιβάλλοντος και ποιότητα εργασιακού χώρου

·         Ανάπτυξη πολιτικής παιδείας και δημοκρατικής κουλτούρας με έμφαση στο δικαίωμα της διαφορετικότητας και της πλουραλιστικής έκφρασης

 

88η Γενική Συνέλευση ΔΟΕ - Video

 
 
 

Τελευταίες ανακοινώσεις ΔΗ.ΣΥ.

Παρουσίαση βιβλίου με την ιστορία της ΠΑΣΚ

3η Πανελλήνια Συνδιάσκεψη Νέων Στελεχών Φωτογραφικό υλικό

Κύλιση στην Αρχή
X

Right Click

No right click