Αναπληρωτές: Τα θύματα της ανεργίας του Γ’ Μνημονίου στην Εκπαίδευση.

Η ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας για ακόμη μία φορά αποδεικνύεται κατώτερη των περιστάσεων, αφού αδυνατεί να δώσει άμεσες λύσεις επί της ουσίας στα προβλήματα και τις αγωνίες των αναπληρωτών.

Οι τελευταίοι «μεταρρυθμιστές» έχουν καταφέρει με τις πολιτικές που εφαρμόζουν στην εκπαίδευση να την απαξιώσουν, να αναστατώσουν σχολεία, γονείς, μαθητές και εκπαιδευτικούς, κυρίως τους αναπληρωτές, με την πρόκληση νέων αδικιών, αφού με το διαχωρισμό (προσληφθέντων στην ίδια φάση πρόσληψης) σε ΕΣΠΑ και ΠΔΕ στην ουσία κατέλυσαν κάθε σειρά κατάταξης.

Καταπατούν με κάθε πρότασή τους, κάθε αίσθημα δικαίου. Η έλλειψη ρεαλισμού και σχεδιασμού όμως είναι γενικότερη.

Έχουν κάνει την επιλογή να εντάξουν στο Γ’ Μνημόνιο και την Παιδεία. Και τώρα επιστρέφουν τον δάσκαλο στο μικρό σχολείο της δεκαετίας του ’80.

Στην ειδική αγωγή, τα δεδομένα αλλάζουν συνεχώς, χωρίς κανένα σχεδιασμό.

Στους δασκάλους και τους εκπαιδευτικούς ειδικοτήτων, εξηγούν τη λειτουργία ενός σχολείου με χιλιάδες λιγότερους εκπαιδευτικούς, εξαναγκάζοντας τους ίδιους στην ανεργία, αλλά και τους μαθητές σε ένα σχολείο μικρό και μίζερο, χωρίς καμία παιδαγωγική τεκμηρίωση.

Αυτό που τους ενδιαφέρει είναι να μειωθούν οι εκπαιδευτικοί αριθμητικά!!! Μοναδικό τεκμήριο στην υλοποίηση της εκπαιδευτικής τους πολιτικής, είναι τα δημοσιονομικά μεγέθη και οι αριθμοί!!!

Όμως, υπάρχει και κάτι σημαντικότερο που αφορά στην αντίληψή τους περί Παιδείας και Εκπαίδευσης στη χώρα.

Παρέκαμψαν τον Εθνικό Διάλογο για την Παιδεία, με προσχηματικό κάλεσμα και ειλημμένες αποφάσεις.

Εξευτέλισαν και υπονόμευσαν την έννοια του διαλόγου, καταθέτοντας συνεχώς τροπολογίες σε άσχετα νομοσχέδια, ή υπογράφοντας πράξεις νομοθετικού περιεχομένου για την Παιδεία, τακτική που υποδηλώνει τουλάχιστον προχειρότητα.

Δεν έχουν συγκροτήσει ούτε αυτό το Εθνικό Συμβούλιο Παιδείας!!! Τον κατ’ εξοχήν θεσμό της εθνικής συναίνεσης στην Παιδεία. Μα δεν τη θέλουν.

Για αυτούς υπάρχει ο «ηγεμόνας» Υπουργός που θα ορίζει με τους υπηρεσιακούς και συνδικαλιστικούς του συμβούλους, τα εκπαιδευτικά πράγματα της χώρας. Χωρίς κανένα σχεδιασμό σε διακομματική/εθνική βάση, χωρίς τον παραμικρό σεβασμό σε ευρήματα επιστημονικών ερευνών, χωρίς τον παραμικρό σεβασμό στις συλλογικότητες των εμπλεκόμενων κοινωνικών ομάδων στη χάραξη μιας αποδεκτής και ενιαίας εκπαιδευτικής πολιτικής. Χωρίς καμία σοβαρότητα, λοιπόν.

Όμως υπήρχαν τρόποι να γινόταν όλα διαφορετικά.

Υπάρχουν σοβαρές προοδευτικές, σύγχρονες προτάσεις, επιστημονικών Επιτροπών, με στόχο την αλλαγή των προγραμμάτων σπουδών, με παιδαγωγικούς και επιστημονικούς όρους.

Για να επιστρέψουμε στα θέματα των αναπληρωτών, ακολούθησαν την πολιτική του «διαίρει και βασίλευε». Αναστάτωσαν ολόκληρο το εκπαιδευτικό σύστημα με προϋπηρεσίες, μόρια, πίνακες, τοποθετήσεις, μεταπτυχιακά, χωρίς να μιλήσουν σοβαρά και υπεύθυνα για τα αυτονόητα:

1)    Για μόνιμους ΜΑΖΙΚΟΥΣ διορισμούς με σαφή αριθμό κατά ειδικότητα και σαφή χρονικό προσδιορισμό.

2)    Για εξίσωση επαγγελματικών δικαιωμάτων αναπληρωτών-μονίμων (αδειών κλπ).

3)    Για κίνητρα στους αναπληρωτές που θα δηλώσουν δεύτερη και τρίτη χρονιά την ίδια περιοχή τοποθέτησης.

Η εφαρμογή μιας εγκληματικής εκπαιδευτικής πολιτικής που μειώνει  τα κενά για να δείξει την ικανότητα του «ηγεμόνα»-Υπουργού να δώσει  λύσεις. Που στέλνει συναδέλφους στην κόλαση της ανεργίας, για να καυχηθεί ότι «τα σχολεία άνοιξαν». Που υπόσχεται κάθε χρόνο χιλιάδες μόνιμους διορισμούς, ενώ υπογράφει μνημόνια και ετήσιους προϋπολογισμούς, στους οποίους κανένα κονδύλι δεν προβλέπεται γι’ αυτούς.

Από την άλλη, στο προσφυγικό, υπήρχε συγκροτημένη εκπαιδευτική πολιτική και η πολιτική αυτή, ήταν πολιτική ευρωπαϊκής χώρας. Τάξεις υποδοχής και εκπαιδευτικά εργαλεία που προβλέπονται από την εφαρμογή των προγραμμάτων των ΖΕΠ.

Προτίμησαν όμως, να ασκήσουν μια μίζερη και ενοχική εκπαιδευτική πολιτική. Λίγο κράτος, αποκλεισμός από το επίσημο εκπαιδευτικό σύστημα και αυξημένος ρόλος των ΜΚΟ και των Διεθνών οργανισμών.

Λόγω των δικών τους παραλείψεων πρέπει τώρα όλοι εμείς, οι εκπαιδευτικοί,  να εξηγήσουμε τα αυτονόητα στις τοπικές κοινωνίες. Το ίδιο  συνέβη και με την επίσκεψη στην Κω, του Περιφερειακού Διευθυντή Εκπαίδευσης Κυκλάδων και Νοτίου Αιγαίου, όταν ήρθε αντιμέτωπος με την οργή και τη δυσπιστία της τοπικής κοινωνίας για τους χειρισμούς της κυβέρνησης στο προσφυγικό, εν συνόλω.

Και τέλος πάντων, τόση συζήτηση και αναστάτωση με τις προσλήψεις αναπληρωτών για τα προσφυγόπουλα, ώστε να προχωρήσουν σε ελάχιστες προσλήψεις και μάλιστα μειωμένου ωραρίου!!!

Τα σχολεία με τεράστια δυσκολία, τέλη Οκτώβρη πλέον, προσπαθούν να σταθεροποιήσουν το πρόγραμμα και τις ώρες διδασκαλίας τους, καθώς και τα αντικείμενά τους.

Αυτή είναι η κατάσταση στον τομέα της Παιδείας της μόνης Ευρωπαϊκής χώρας που καταγγέλλει τα μνημόνια ενώ υπογράφει δυσμενέστερα, που υπόσχεται μόνιμους διορισμούς ενώ στέλνει στην ανεργία χιλιάδες συναδέλφους αναπληρωτές, που υπερασπίζεται ένα σχολείο ανοιχτό στην κοινωνία, ενώ μειώνει ώρες και αντικείμενα διδασκαλίας στους μαθητές, που επιθυμεί ανοιχτούς ορίζοντες στην εκπαίδευση, ενώ εφαρμόζει κατά γράμμα τις απόψεις από κάστες συνδικαλιστών που μάχονταν το μεγάλο και ανοιχτό σχολείο ΕΑΕΠ (ΠΑΜΕ, Παρεμβάσεις-ΑΝΤΑΡΣΥΑ,  ΕΡΑ).

Αυτή είναι η αλήθεια για τη Δημόσια Παιδεία στην Ελλάδα του Γ’ Μνημονίου. Συγκεκριμένα, επίσης, είναι και τα θύματα αυτής της πολιτικής ΕΠΙΛΟΓΗΣ…

…Της ΔΙΚΗΣ ΜΑΣ επιλογής…Κώστας Πετκόπουλος

 

Μέλος της Γραμματείας του Πανελλαδικού Συμβουλίου της ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗΣ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙ


Share
X

Right Click

No right click