Μειονοτική - Διαπολιτισμική Εκπαίδευση

α. Διαπολιτισμική Εκπαίδευση

Ο ολοένα αυξανόμενος αριθμός αλλοδαπών μαθητών στο ελληνικό σχολείο επιβάλλει τη λήψη ιδιαίτερων μέτρων, τα οποία από τη μια μεριά θα στηρίξουν τον αλλοδαπό μαθητή μέχρι να ενταχθεί στο ελληνικό περιβάλλον, κι από την άλλη θα σεβαστούν την πολιτισμική και ενδεχομένως θρη­σκευτική διαφορά από τους ντόπιους μαθητές. 

Για ν' ανταποκριθούν τα διαπολιτισμικά σχολεία στον πολυεπίπεδο ρόλο τους πρέπει οι υπεύθυνοι της εκπαιδευτικής πολιτικής να έχουν τη βούληση για βαθιές τομές στα αναλυτικά προγράμματα και στη λειτουργία του σχολείου. Πιο συγκεκριμένα:

• Αφετηρία και προοπτική αποτελεί ο νόμος για τη Διαπολιτισμική Εκπαίδευση. Πρέπει να ενεργοποιηθούν άμεσα οι διατάξεις του που αφορούν στην εφαρμογή ειδικών αναλυτικών προγραμμάτων, στην προσθήκη εναλλακτικών μαθημάτων, στο μειωμένο ωράριο εκπαιδευτικών και το μικρό αριθμό μαθητών ανά τμήμα.
• Σύνδεση του σχολείου με επιστημονικό φορέα για συμβουλευτική καθοδήγηση. Η αποκεντρωμένη υπαγωγή των διαπολιτισμικών σχολείων σε διαφορετικούς συμβούλους δεν απέδωσε τα αναμενόμενα αποτελέσματα. Ορισμός ενός συμβούλου με εμπειρία σε θέματα διαπολιτισμικής εκπαίδευσης για το συντονισμό και την καθοδήγηση του εκπαιδευτικού έργου.
• Απαραίτητη η ψυχοκοινωνική στήριξη των μαθητών και των οικογενειών τους, κάτι που προβλεπόταν από το νόμο για τη διαπολιτισμική εκπαίδευση αλλά δεν ενεργοποιήθηκε ποτέ. Τοποθέτηση συνεργατών που θα συνδέουν την οικογένεια με το σχολείο και θα μεσολαβούν για την επίλυση προβλημάτων που προκύπτουν.
• Ανάπτυξη συνεργασίας με το σπίτι.
• Διάχυση της πολυπολιτισμικότητας μέσα από τα κείμενα της λογοτεχνικής ανθολογίας, της μουσικής, της αισθητικής αγωγής, του παραμυθιού. Δυνατότητα εναλλακτικής διδασκαλίας τους στο σχολικό πρόγραμμα.
• Επιλογή βιβλίων και παραγωγή εκπαιδευτικού υλικού που θα ανταποκρίνονται στις ανάγκες και θα έχουν αφετηρία το μορφωτικό κεφάλαιο των μαθητών.
• Στελέχωση των σχολείων αυτών κατά προτεραιότητα με εκπαιδευτικούς με εμπειρία και επιμόρφωση στη διαπολιτισμική εκπαίδευση. Εφόσον το ζητούν οι ίδιοι η Διοίκηση δεν πρέπει να το αγνοεί. Πρέπει να κατανοήσουμε ότι το κλειδί για κάθε καινοτομία είναι ο εκπαιδευτικός.

Η εκτίμησή μας είναι ότι αν το διαπολιτισμικό σχολείο μπορέσει να ξεπεράσει τα εμπόδια που συναντά, θα εξαρτηθεί σε μεγάλο βαθμό από τη βούληση για ριζοσπαστικές τομές στους θεσμούς της εκπαίδευσης και τη θέση που θα υιοθετήσουν οι ενεργοί εκπαιδευτικοί.

β. Μειονοτική Εκπαίδευση 

Προτείνουμε:

• Κατάργηση του Νόμου 2341/95.
• Επαναφορά των διοικη­τικών θεμάτων με τα οποία ασχολείται το ΥΣΜΕ στα κατά τόπους ΠΥΣΠΕ, με τη συμμετοχή αιρετού μουσουλμάνου όταν συζητούνται θέματα μουσουλμάνων εκπαιδευτικών.
• Ίδρυση στη Θράκη επιστημονικού συμβουλίου για εκπαι­δευτικά θέματα των σχολείων της περιοχής.
• Ένταξη της ΕΠΑΘ στα Παιδαγωγικά Τμήματα.
• Νέα Αναλυτικά Προγράμματα και προσαρμογή των βι­βλίων στην πραγματικότητα των μειονοτικών σχολείων.
• Επέκταση του πιλοτικού προγράμματος Διαπολιτισμικής Εκπαίδευσης και εφαρμογή του ολοήμερου σχολείου.

Συνεχή επιμόρφωση των υπηρετούντων Εκπαιδευτικών σε θέματα διαπολιτισμικής αγωγής.