Η Δημοκρατική Συνεργασία Εκπαιδευτικών Π.Ε.  σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι αποδέχεται ή ενστερνίζεται κατά οποιονδήποτε τρόπο τις εκφραζόμενες, στους χώρους του διαδικτυακού της τόπου,  προσωπικές ιδέες και αντιλήψεις που εκφράζονται μέσω των άρθρων και των δημοσιευμάτων που φιλοξενεί από άλλους διαδικτυακούς τόπους ή από Μ.Μ.Ε..Οι υπογράφοντες των άρθρων, των δημοσιευμάτων  και των σχολίων παραμένουν αποκλειστικά υπεύθυνοι για το περιεχόμενό τους.

Έρμαια του λαϊκισμού

 

Όταν το καλοκαίρι του 2015 ο Γιάνης έκλεισε τις τράπεζες, όταν ο Αλέξης έκανε το ανόητο δημοψήφισμα και στη συνέχεια καταπάτησε τη βούληση του ελληνικού λαού, πολλοί πίστεψαν ότι ήρθε το τέλος του λαϊκισμού.

Ότι εν πάση περιπτώσει το πολιτικό σοκ με το τέλος της αυταπάτης του ΣΥΡΙΖΑ και το οικονομικό σοκ με τις κλειστές τράπεζες, τα capital controls και τις ουρές στα ΑΤΜ, «ξύπνησαν» τους Έλληνες. Πιστεύαμε όλοι πως εκείνο το μέγεθος της καταστροφής θα οδηγούσε σε ένα restart την ελληνική κοινωνία η οποία θα σοβαρευόταν και θα δρούσε αναλόγως.

Αντιθέτως, τον Σεπτέμβριο του 2015 με τις εκλογές και τη νίκη του Τσίπρα και του Καμμένου αποδείχθηκε σε πρώτη φάση ότι ο λαϊκισμός, η απάτη, το ψέμα, η καφρίλα, ο τραμπουκισμός στο δημόσιο βίο και μια περίεργη αίσθηση ότι για όλα φταίνε οι άλλοι, είναι πανταχού παρόντα στην Ελλάδα και δύσκολα θα μας αφήσουν.

Ακόμη και τη χρονιά που πέρασε, μια χαμένη χρονιά κατά την οποία το μόνο που ξεκαθάρισε ήταν η κατάρρευση των προσδοκιών από τον ΣΥΡΙΖΑ, δεν είδαμε σοβαρές προτάσεις εξόδου από την κρίση. Όχι την οικονομική αλλά την πολιτική, κοινωνική και αξιακή κρίση. Το αντίθετο μάλιστα. Κυρίαρχη κουβέντα στη πολιτική σφαίρα της χώρας ήταν η Χρυσή Αυγή και οι τσαμπουκάδες της, αν ο Βασίλης Λεβέντης, ο άλλοτε γραφικός μεταμεσονύκτιος διασκεδαστής, θα έμπαινε σε μια κυβέρνηση κι αν η Ζωή Κωνσταντοπούλου θα μπει ή όχι στη Βουλή.

Καθημερινά βομβαρδιζόμαστε με ειδήσεις που κάνουν αίσθηση και δείχνουν ότι οι παθογένειες της ελληνικής κοινωνίας είναι εδώ και είναι ισχυρές. Χαρακτηριστικό παράδειγμα η αναζωπύρωση του «φαινομένου Σώρρα». Ένας απίθανος τύπος που λέει ότι έχει 600 δις ευρώ τα οποία βρήκε από κάποια πώληση μιας διαστημικής τεχνολογίας στον Ομπάμα, μιας τεχνολογίας που θα στέλνει τα διαστημόπλοια χωρίς καύσιμα. Βάζει στο λόγο του διάφορες ακραίες θεωρίες, παγανιστικές τελετές, όρκους στο Δία και τον Όλυμπο, καταγγελία των ξένων δυνάμεων που θέλουν να καταστρέψουν τη χώρα. Και βεβαίως, έξυπνα ποιούμενος, μοίρασε και ελπίδες. Άλλωστε, όταν έχεις 600 δις ευρώ μπορείς να πληρώσεις και το δημόσιο χρέος και το ιδιωτικό και να σου μείνουν και καμιά εκατοστή δις για να κάνεις και επενδύσεις.

Το φαινόμενο μεγάλωσε, πήγε σε όλη την Ελλάδα, μοιράστηκαν χαρτιά που στέλνονται στην εφορία και λένε ότι οι φόροι μπορεί να πληρωθούν από το ομόλογο του Σώρρα. Ακόμη και θεσμικοί παράγοντες, όπως ένας πρωτοδίκης πριν τρία χρόνια και κάποιος εισαγγελέας τώρα, «νομιμοποίησαν» το γελοίον του πράγματος, ενίσχυσαν τον λαϊκισμό.

Κυκλοφορεί ένα βίντεο στο διαδίκτυο που δείχνει τον καυγά ενός παπά με οπαδούς του Σώρρα που ορκίζονται στο Δία. Είναι ενδεικτικό για το ποια είναι η κατάσταση μιας μερίδας της ελληνικής κοινωνίας, όχι από θρησκευτικής άποψης, αλλά από την πλευρά της μόρφωσης, του πόσο εύκολα περνά ο λαϊκισμός και η συνωμοσιολογία, του πόσο δυνατό είναι αυτό το… αντιμνημονιακό κύμα που να θυμίσουμε ότι είναι δημιούργημα του ΣΥΡΙΖΑ.

Οι Έλληνες, αντί να καθίσουν να σκεφτούν ποιο είναι το πραγματικό πρόβλημα της χώρας και να το αλλάξουν (από το παραγωγικό μοντέλο μέχρι το πολιτικό σύστημα που είναι σαθρό) τι κάνουν; Βολεύονται με θεωρίες του Σώρρα, έλκονται με τους τσαμπουκάδες της Χρυσής Αυγής, τους αρέσει η Ζωή γιατί «τα λέει χύμα», γελάνε με τον Λεβέντη γιατί είναι «παιδί του λαού», χαζεύουν τον Καμμένο που κυκλοφορεί με στολές παραλλαγής (μέχρι τις Άλπεις έφτασε η χάρη του) και τελικά συγκινούνται ακόμη από το «παιδί της διπλανής πόρτας», τον «καλό γαμπρό για κάθε μητέρα», τον Αλέξη Τσίπρα. Ο οποίος «αγωνίζεται, διαπραγματεύεται, είναι σκληρός και πιέζει την Μέρκελ και τον κακό Σόιμπλε».

Αυτή ακριβώς είναι η εικόνα μιας μεγάλης μερίδας της ελληνικής κοινωνίας. Οι δυνάμεις που είναι σοβαρές, που μπορούν να δώσουν λύσεις, που έχουν εν πάση περιπτώσει ένα όραμα, έχουν υποχωρήσει. Κάθονται στο καβούκι τους διότι ο λαϊκισμός, όλα τα φαινόμενα που περιγράψαμε πιο πάνω, είναι περισσότερο ισχυρά. Σιγά μην κάτσει ο πολίτης στο… Κάτω Παρτάλι να ακούσει μια σοβαρή κουβέντα από οικονομολόγο για τα αίτια της κρίσης. Είναι πιο εύκολο να ακούει τον Σώρρα να λέει ότι οι αρχαίοι Έλληνες θα του πληρώσουν το χρέος. Είναι πιο εύκολο να πιστεύουν αυτό που λέει η Ζωή, ότι το χρέος είναι επονείδιστο. Είναι πιο εύκολο να ακούσουν τον Λεβέντη να ζητά οικουμενική γιατί θέλει να γίνει υπουργός… της πίτσας και είναι πάρα πολύ εύκολο να περάσει η λογική Βαρουφάκη, η θεωρία του «κακού ευρώ» ή ακόμη και η τακτική του Τσίπρα να οδηγεί τους πολίτες σε ένα μίσος για την Ευρώπη παρά σε μια γενναία προσπάθεια να γίνει η Ελλάδα ισότιμο μέλος της.

Βρισκόμαστε σε έναν πραγματικό κίνδυνο ως χώρα. Συνεχίζοντας εμείς ως πολίτες και το πολιτικό σύστημα να αδιαφορούμε για όλα αυτά τα φαινόμενα και να τα αφήνουμε να ανθίσουν, το μόνο που κάνουμε είναι να βάζουμε μια ακόμη ταφόπλακα στην ελληνική δημοκρατία. Η οποία μπορεί να έχει προβλήματα και στρεβλώσεις, αλλά είναι το μοναδικό πράγμα που μπορεί να υπάρξει. Η άλλη λύση είναι… ο Μαδούρο ή ο Ερντογάν.

Πηγή:http://www.antinews.gr/

86η Γ.Σ. ΔΟΕ - Video

 

Τελευταίες ανακοινώσεις ΔΗ.ΣΥ.

86η Γενική Συνέλευση ΔΟΕ

Διεκδικούμε.....Καταγγέλλουμε...

Κύλιση στην Αρχή